“เจ้ารับปากบิดาข้าแล้วว่าจะช่วยฟื้นฟูเกียรติยศของตระกูลเซียว รับปากข้าแล้วว่าจะทำให้ตระกูลเซียวกลับไปยืนอยู่บนจุดสูงสุดแห่งอำนาจอีกครั้ง...เซิ่งกุย ตอบข้าสิ...”
ใบหน้าของเซิ่งกุยจมอยู่ในเงามืด
เขาเพียงมองเซียวจื่ออวี้ด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ มองอีกฝ่ายถูกลากตัวออกไป ก่อนจะถูกคนอุดปาก ตัดเสียงทุกอย่างให้เงียบงัน
เขาไม่เคยตอบคำถามของเซียวจื่ออวี้เลย
เรื่องเหล่านี้ เขาเองก็ไม่อาจตอบได้
ไม่มีผู้ใดคาดคิดว่า ที่เซิ่งกุยก่อเรื่องมากมายมาตลอด เป็นเพียงวิธีอันแปลกประหลาดยิ่งเพื่อช่วยเหลือและบีบคั้นให้อวี่หวงเติบโตเป็นจักรพรรดิผู้เหมาะสมที่สุด ทั้งยังกล้าหาญไร้หวาดหวั่นที่สุดของแคว้นเหลียง
เซียวจื่ออวี้ถูกคนพาตัวลงไปจนลับตา ท้ายที่สุดก็ไม่ได้ยินคำตอบจากเซิ่งกุย
เขาเสียสติไปโดยสิ้นเชิง ดวงตาเหม่อลอย ทั่วร่างไร้เรี่ยวแรงจะดิ้นรนขัดขืน
ราวกับถูกคว้านเอาทุกสิ่งออกไปจากร่าง
หัวใจเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง!
เซิ่งกุยสั่งคนจับเซียวจื่ออวี้ไว้ แล้วขังเขาในคุกใต้ดินที่ลึกลับและมืดมิดที่สุดของตำหนักใต้ดิน
เขาป้อนพิษกู่ให้เซียวจื่ออวี้ด้วยตนเอง
ครานี้เขาจะไม่ยอมให้ผู้ใดทำลายแผนการของตนอีก
เซิ่งกุยสั่งให้คนไปสืบข่าวทางเหลียงอวี่หวงทันที
ไม่นานก็มีข่าวส่งมาถึง “ผู้อาวุโส คนของเราสืบพบว่าเหลียงอวี่หวงถูกลอบสังหาร บัดนี้อาการเป็นตายเท่ากัน ดูเหมือนถูกมีดสั้นอาบยาพิษแทงเข้าที่อก แม้หมอหลวงจำนวนมากจะพยายามรักษาเหลียงอวี่หวงอย่างสุดกำลัง แต่เพราะเขายังถูกพิษกู่ เกรงว่าคงเหลือเวลาอีกไม่นาน ต่อให้มีปาฏิหาริย์ก็ยากจะช่วยได้”