เฝิงอี้อดถอนหายใจไม่ได้ ก่อนจะค่อย ๆ เล่าข้อเรียกร้องของเซิ่งกุยออกมา
“ความหมายของผู้อาวุโสคือ ต้องการให้พระชายาขึ้นเป็นฮองเฮาคนใหม่แห่งแคว้นเหลียง ส่วนเด็กในครรภ์ของนางก็ต้องยอมรับฝ่าบาทเป็นพระบิดา พระชายาต้องหาผู้ที่เหมาะสมจะเป็นฮองเฮาแห่งแคว้นเหลียงให้พบภายในสามปี เมื่อพบคนผู้นั้นแล้ว ไม่ว่าจะใช้เวลานานเพียงใด เขาจะมอบยาถอนพิษให้”
“หากครบสามปีแล้วยังหาคนผู้นั้นไม่พบ เขาก็จะมอบยาถอนพิษให้พระชายาเช่นกัน สรุปแล้ว เขาต้องการให้พระชายาประทับในตำแหน่งฮองเฮาแห่งแคว้นเหลียงเป็นเวลาสามปี เขาบอกว่าสิ่งที่ทำทั้งหมดก็เพื่อแคว้นเหลียง เพื่อสันติสุขของประชาชนทั้งสองแคว้น... ต่อให้ถูกผู้คนนับหมื่นนับพันสาปแช่ง เขาก็ไม่มีวันเปลี่ยนใจ”
“หากพระชายาไม่ยอม เขาจะไม่มีวันปล่อยให้นางออกจากตำหนักใต้ดินอย่างปลอดภัย นางจะหลับใหลไปชั่วนิรันดร์ อีกทั้งเด็กในครรภ์ก็จะรักษาไว้ไม่ได้ เขาให้เวลาพระชายาสามวันไตร่ตรอง...”
เมื่อเฝิงอี้กล่าวจบ บรรยากาศรอบด้านก็เงียบงันลง
ภายในใจเหลียงอวี่หวงปั่นป่วนราวคลื่นยักษ์ซัดโถม
เขาคิดจนหัวแทบแตกก็ยังนึกไม่ถึงว่าเซิ่งกุยจะยื่นข้อเรียกร้องเช่นนี้
ช่างเหลวไหลและต่ำช้ายิ่งนัก
เขาใช้วิธีเช่นนี้บีบบังคับเซียวถิงเยี่ยนกับหยุนหลวน ช่างโหดร้ายต่อคนทั้งสองเหลือเกิน
แม้เรื่องนี้จะเป็นประโยชน์ต่อเขาและแคว้นเหลียงทั้งแคว้นตั้งแต่ต้นจนจบก็ตาม
แต่เหลียงอวี่หวงไม่ต้องการใช้วิธีเช่นนี้พรากเซียวถิงเยี่ยนกับหยุนหลวนออกจากกัน