“ข้ากับเยี่ยนอ๋องอยู่ฝ่ายเดียวกัน ไม่เห็นด้วยนักที่เจ้าจะไปเสี่ยงภัยในจวนกั๋วจ้าง เซียวกั๋วจ้างผู้นี้เจ้าเล่ห์เพทุบายและเลือดเย็น หากเขาพบพิรุธในตัวเจ้าแม้แต่น้อย ย่อมไม่มีทางปล่อยเจ้าไปแน่”
“เขาเป็นคนที่ยอมฆ่าผิดดีกว่าปล่อยให้รอด เจ้าแฝงตัวอยู่ใต้สายตาของเขา นับเป็นเรื่องอันตรายยิ่ง”
หยุนหลวนอดถลึงตามองเหลียงอวี่หวงไม่ได้
อาเยี่ยนก็โกรธอยู่แล้ว ไม่ยอมเห็นด้วยกับเรื่องนี้
แต่ชายผู้นี้กลับราดน้ำมันลงบนกองเพลิง เพิ่มอุปสรรคให้นางอีกหรือ?
นางแทบจะขุ่นเคืองจนทนไม่ไหวแล้ว
เหลียงอวี่หวงแค่นเสียงเย็นชา ท่าทีเด็ดขาดยิ่ง “เจ้าถลึงตาใส่ข้าอีก ข้าก็ไม่เห็นด้วยอยู่ดี”
หยุนหลวนกลับไม่ใส่ใจ ตอบว่า “ข้าตัดสินใจแล้ว ไม่มีผู้ใดเปลี่ยนใจข้าได้”
“หากคิดจะทำให้ตระกูลเซียวพังพินาศในเวลาอันสั้น ย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย รากฐานของตระกูลเซียวหยั่งลึกและซับซ้อน ทั้งยังแข็งแกร่งยิ่ง หากไม่มีเวลาสามสี่ปี ก็ไม่มีทางทำลายตระกูลเซียวได้ ข้าไม่มีความอดทนรอนานถึงเพียงนั้น...และไม่อยากเสียเวลาอยู่ที่นี่ด้วย”
“มีเพียงร่วมมือกันจากภายในและภายนอก คอยประสานกันเท่านั้น จึงจะโค่นตระกูลเซียวได้อย่างสิ้นเชิง ทำให้พวกเขาไม่มีวันฟื้นคืน เมื่อกำจัดตระกูลเซียวกับพรรคพวกได้ ฮองเฮาเซียวก็จะหมดทางต่อกร...ส่วนเหลียงเหวินคัง ย่อมสูญเสียกำลังสำคัญไปด้วย”
“หากไม่เข้าถ้ำเสือ ไหนเลยจะได้ลูกเสือ บางครั้งก็ต้องยอมเสี่ยง เหลียงอวี่หวง หากเจ้าไม่อยากให้ราษฎรแคว้นเหลียงต้องใช้ชีวิตอย่างทุกข์ยากอีกต่อไป เจ้าก็ต้องสนับสนุนการตัดสินใจของข้า”