สีหน้าชิงเถิงพลันเปลี่ยนไป เขารีบชักกระบี่พุ่งเข้าไป เตะชายชุดดำที่ลอบโจมตีเฝิงซู่ชิงจนกระเด็นออกไปอย่างแรง
ชายผู้นั้นร้องโหยหวน ร่างกระแทกลงกลางศาลาอย่างแรง... อึดใจถัดมา ชายชุดดำหลายสิบคนก็กระโดดลงมาจากหลังคาศาลา
ชิงเถิงประคองแขนเฝิงซู่ชิง พลางถอยกรูดอย่างลนลาน
องครักษ์อีกสองคนรีบเข้ามารวมกลุ่ม
เข้าขวางอยู่เบื้องหน้าเฝิงซู่ชิงกับชิงเถิง
ชายชุดดำในศาลาไม่กล่าวสิ่งใด พากันถือดาบและกระบี่พุ่งเข้าโจมตีเฝิงซู่ชิงกับพวกเขา
“รอพวกเจ้าอยู่พอดี จงเอาชีวิตมาเสีย!”
“พี่น้องทั้งหลาย ฆ่ามัน! หากตัดหัวเฝิงซู่ชิงได้ พวกเราก็จะได้รับเงินรางวัลห้าหมื่นตำลึง ฆ่า! ฆ่าพวกมัน!”
สีหน้าเฝิงซู่ชิงเปลี่ยนไป เงินรางวัลห้าหมื่นตำลึง...
ดูท่าคนเหล่านี้จะมุ่งเป้ามาที่นาง มีคนยอมทุ่มเงินมหาศาลเพื่อเอาชีวิตนาง นางนึกไม่ออกว่าตนล่วงเกินผู้ใด ถึงทำให้คนผู้นั้นยอมจ่ายเงินก้อนโต จ้างชายชุดดำเหล่านี้มาวางแผนลอบสังหารนางได้?
ระหว่างที่นางกำลังครุ่นคิด ชิงเถิงก็เข้าต่อสู้กับชายชุดดำเหล่านั้นแล้ว
หลังจากหยั่งเชิงฝีมือและกระบวนท่าของฝ่ายตรงข้ามได้ พวกเขาก็ค่อย ๆ พลิกจากเสียเปรียบเป็นได้เปรียบ
ชิงเถิงถือดาบและกระบี่ ฟาดฟันสังหารคนไปสองคนติดต่อกัน
เขาหันมองเฝิงซู่ชิง แล้วปลอบเสียงเบา “ฝีมือคนพวกนี้ไม่ได้นับว่าสูงส่ง พวกเราหลายคนยังพอรับมือไหว”
“ท่านเจ้าหอ ถอยไปก่อน อย่าให้บาดเจ็บอีก ขอเพียงพวกเรายื้อไว้ได้ อีกไม่นานคงมีคนมาช่วย”