แต่ถ้าอี้อ๋องถูกเซียวเสวียนรุ่ยควบคุมไว้จริง ท่านพ่อ พี่ชาย และกองทัพตระกูลหยุนทั้งกองก็จะตกอยู่ในอันตราย
การออกศึกครั้งนี้ ท่านพ่อเป็นผู้เลือกอี้อ๋องด้วยตนเอง ให้เขาติดตามไปด้วย
นางเพียงบอกให้ท่านพ่อกับพี่ชายระวังเซียวเสวียนรุ่ย แต่ไม่เคยบอกให้ระวังอี้อ๋องเลย...
หากอี้อ๋องถูกเซียวเสวียนรุ่ยควบคุมไว้จริง... ผลที่ตามมาคงยากจะคาดคิด
ใบหน้าของหยุนหลวนซีดเผือดลงในพริบตา
นางรีบส่ายหน้า แล้วปัดความคิดเหลวไหลเหล่านั้นทิ้งไปอย่างรวดเร็ว ทั้งหมดนี้เป็นเพียงที่นางคิดฟุ้งซ่านไปเอง ข้อสันนิษฐานของนางยังไม่ได้รับการพิสูจน์ ไม่ว่าอย่างไร นางก็ปล่อยให้ตัวเองตื่นตระหนกไม่ได้
นางต้องสงบสติอารมณ์ไว้ จึงจะก้าวต่อไปได้อย่างมีเหตุผล
หยุนหลวนกำหมัดแน่น พยายามข่มอารมณ์ของตนให้สงบลง ห้ามตื่นตระหนก ห้ามสับสน ต้องค่อย ๆ ก้าวไปทีละขั้น นางขบฟันกัดริมฝีปากจนแตก จนรู้สึกถึงรสคาวหวานของเลือดในปาก สติของนางจึงค่อย ๆ กลับคืนมา
แววตาของนางหม่นลง ค่อย ๆ เดินเข้าไปในระเบียงทางเดิน หลบสายตาของเวยหมิง แล้วขยับเข้าใกล้ทีละก้าว ความจริงเป็นเช่นไร นางต้องจับตัวเวยหมิงให้ได้ จึงจะรู้แจ้งว่าเรื่องทั้งหมดเป็นมาอย่างไรกันแน่
ตอนนี้นางไม่มีความคิดอื่นใดอีก ในหัวมีเพียงการจับเวยหมิงทั้งเป็น แล้วงัดแผนการร้ายทั้งหมดของเซียวเสวียนรุ่ยออกมาจากปากเขา
ความว่าง่ายและการประจบเอาใจของซ่งเฉิงทำให้เวยหมิงพอใจยิ่งนัก เขาจึงแหงนหน้าหัวเราะฮ่า ๆ หลายที แล้วยกมือขึ้นลูบศีรษะของซ่งเฉิงเบา ๆ