เขาจัดการให้หยุนหลวนเรียบร้อยแล้วก็ยืนขึ้นอย่างโงนเงนทันที ก่อนหันไปมองโจวอี้ “เตรียมเริ่มได้แล้ว...”
โจวอี้พยักหน้าอย่างเชื่องช้า ก่อนหยิบเข็มเงินชุดหนึ่งออกมา ตั้งใจใช้วิชาฝังเข็มตรงจุดชีพจรเพื่อทำคลอดหยุนหลวน
เด็กยังเล็ก ยังไม่เป็นรูปร่าง... การทำคลอดย่อมง่ายดาย ทั้งยังไม่ทำให้ร่างกายของมารดาได้รับความเสียหาย
เขามั่นใจเต็มเปี่ยมว่าจะรักษาชีวิตหยุนหลวนไว้ได้
เซียวถิงเยี่ยนมิได้ไปที่ใด ยืนมองอยู่ด้านข้างโดยไม่กะพริบตา
เขาเห็นโจวอี้หยิบเข็มเงินขึ้นมาด้วยตาตนเอง แล้วจ่อแทงลงบนท้องของหยุนหลวน... ทันใดนั้น เสียงเอะอะจากด้านนอกก็ดังเข้ามา
“หลีกไป อย่าขวางข้า หากทำเรื่องใหญ่เสียหาย พวกเจ้าคนใดจะรับผิดชอบไหว?”
ร่างของเซียวถิงเยี่ยนชะงักงัน เขาคล้ายกำลังงุนงง... เสียงนี้เหมือนเป็นเสียงของหมอเทวดาหลู่หรือไม่?
หมอเทวดาหลู่กลับมาแล้วหรือ?
เขาไม่มีเวลาคิดมาก ก้าวเข้าไปข้างหน้าในทันที ขัดขวางการลงเข็มของโจวอี้
โจวอี้มองเซียวถิงเยี่ยนด้วยสีหน้าฉงน
“เยี่ยนอ๋อง เกิดเรื่องใดขึ้นหรือพ่ะย่ะค่ะ?”
ชั่วอึดใจถัดมา หมอเทวดาหลู่ก็เดินอาด ๆ เข้ามาจากด้านนอก เขาเห็นการกระทำของโจวอี้อย่างชัดเจนทุกประการ
แววตาของเขาเต็มไปด้วยโทสะอันรุนแรง รีบพุ่งเข้ามาเตะโจวอี้อย่างแรง
“เจ้าหมอไม่ได้เรื่อง... ใครอนุญาตให้เจ้าแทงเข็มลงบนท้องของหยุนหลวน?”
โจวอี้ไม่ทันตั้งตัว ถูกเตะจนล้มคว่ำลงกับพื้น ทั้งตัวมึนงงไปหมด เขามองหมอเทวดาหลู่ซึ่งจู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้นด้วยความตื่นตะลึงอย่างยิ่ง