หยุนเฟิงรู้ว่าโจวถงเป็นห่วงหยุนชิง อีกทั้งเขาเองก็ไม่เห็นด้วยกับการกระทำบุ่มบ่ามของหยุนชิงเมื่อคืนนี้อย่างยิ่ง ที่เขามาครานี้ก็เพื่อจะกล่าวตักเตือนนางให้ดี เขาจึงตบไหล่โจวถงเบา ๆ
“วางใจเถิด คราหน้านางย่อมไม่ทำเช่นนี้อีก วันนี้ข้ามาเพื่อคิดบัญชีกับนาง...”
โจวถงจึงค่อยโล่งอก ทั้งสองพูดคุยกันต่อถึงเรื่องพิษในแหล่งน้ำของเมืองเฟิ่ง
คนส่วนใหญ่ถูกเฮยอี้จับกุมและคุมขังไว้แล้ว
บ่อน้ำและแม่น้ำบางแห่งในเมืองเฟิ่งแทบไม่มีพิษหลงเหลืออยู่ บัดนี้จึงดื่มน้ำจากแหล่งเหล่านั้นได้แล้ว ทว่าผู้ที่ถูกพิษกลับมีอาการทรุดหนักลงเรื่อย ๆ เพราะยังไม่มียาถอนพิษ
หากยังไม่มียาถอนพิษ เกรงว่าพวกเขาคงมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน
“ทางเฮ่อจงยังต้องไต่สวนให้กระจ่าง เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงชีวิตราษฎร พวกเราจะประมาทมิได้” หยุนเฟิงกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึมยิ่ง
โจวถงพยักหน้าเห็นด้วย “อีกประเดี๋ยวข้าจะไปทางเฮ่อจงอีกครั้ง แล้วไต่สวนเขาให้ละเอียด ข้าได้ยินเฮยอี้บอกว่าเขาเอาแต่โวยวายว่าต้องการพบหยุนหลวน...”
หยุนเฟิงขมวดคิ้ว แววกังวลวูบผ่านดวงตา “ยามหนูสี่ไปพบเขา เขากลับปากแข็งไม่ยอมรับอะไรทั้งสิ้น บัดนี้กลับอยากพบหนูสี่ ในใจเฮ่อจงคิดจะเล่นลูกไม้อันใดกันแน่?”
โจวถงส่ายหน้า เขาเองก็คาดเดาความคิดที่แท้จริงของเฮ่อจงไม่ออก
ทางคุกใต้ดิน เฮ่อจงมีปฏิกิริยารุนแรง เอาแต่โวยวายว่าต้องการพบหยุนหลวน