แต่ก็ดูไม่เหมือนว่าเขาจะมีปัญหาด้านสุขภาพ หากร่างกายเขามีอาการผิดปกติ สิ่งที่เขาถืออยู่ก็ควรเป็นยาต้ม มิใช่อาหาร
ตงเคอยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
แม้หลังจากหยุนเซิ่นกลับมา ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาจะเกิดรอยร้าวขึ้นอย่างใหญ่หลวง อีกทั้งเขายังเปลี่ยนไปไม่น้อย
แต่ถึงอย่างไรเขาก็เป็นสามีของนาง เป็นบุรุษเพียงคนเดียวที่นางรัก เมื่อนางรู้ทั้งรู้ว่าเขามีเรื่องปิดบัง นางย่อมไม่อาจยืนดูอยู่เฉย ๆ ได้
ตงเคอเคาะประตูอีกครั้ง ทว่ายังคงไม่ได้รับคำตอบ
นางเม้มริมฝีปาก ก่อนผลักบานประตู
คาดไม่ถึงว่าประตูจะเปิดออกอย่างง่ายดาย
นางก้าวเข้าไปในห้องหนังสือ
ตงเค่อยืนอยู่ภายในห้อง กวาดตามองไปรอบ ๆ แต่กลับไม่เห็นเงาของหยุนเซิ่น
นางขมวดคิ้วเล็กน้อย ทั้งที่เห็นหยุนเซิ่นเดินเข้ามาแล้ว เหตุใดในห้องหนังสือจึงไร้ผู้คนเล่า?
นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?
ห้องหนังสือมีพื้นที่เพียงเท่านี้
นางมองปราดเดียวก็เห็นทั่วทั้งห้อง
ภายในห้องว่างเปล่า ไม่มีที่ให้ซ่อนตัวแม้แต่น้อย แล้วหยุนเซิ่นหายไปที่ใดกัน? ราวกับจู่ ๆ ก็ระเหยหายไปจากห้องนี้อย่างไรอย่างนั้น
ตงเคอกำหมัดแน่น ความกระวนกระวายใจยิ่งทวีขึ้น
นางก้าวไปยังโต๊ะหนังสือทีละก้าว เหลือบมองเพียงครู่เดียวก็เห็นหนังสือแยกทางที่ถูกฉีกเป็นสองส่วนวางอยู่บนนั้น
แววเจ็บปวดวูบผ่านดวงตาของตงเคอ