ฉู่เฟิงมองเซียวถิงเยี่ยน พลางยกมุมปากยิ้มประจบ
“คุณชายเยี่ยน คุณชายหลวน เมื่อคืนพวกท่านหลับสบายหรือไม่”
เซียวถิงเยี่ยนใช้นามแฝงว่าเยี่ยนเซียว
ส่วนหยุนหลวนเรียกตนว่าหลวนหยุน
เซียวถิงเยี่ยนตอบเสียงเรียบว่า “พอใช้ได้ พวกเจ้าเข้ามาเถิด”
เขาเบี่ยงกายเปิดทาง
ฉู่หลิงเหลือบมองใบหน้าธรรมดาสามัญของเซียวถิงเยี่ยน ไม่รู้เพราะเหตุใด นางกลับรู้สึกว่าบุคลิกของคุณชายผู้นี้เหนือกว่าใบหน้าอันสามัญของเขาอย่างยิ่ง
ฉู่หลิงเข็นฉู่เฟิงเข้าไปด้านใน
หยุนหลวนสวมหน้ากากหนังมนุษย์เรียบร้อยแล้ว จัดการตนเองจนเข้าที่ ก่อนเดินออกมาจากห้องใน
นางไม่เอ่ยคำใด พลางยื่นรายชื่อฉบับหนึ่งให้ฉู่เฟิง
“ในเมื่อยามนี้เจ้าสวามิภักดิ์ต่อข้าแล้ว มีเรื่องบางอย่างที่ข้าต้องมอบหมายให้เจ้าจัดการ”
ฉู่เฟิงรับกระดาษมาโดยไม่ลังเล
เขารีบกล่าวว่า “คุณชายวางใจ ข้าจะจัดการให้เรียบร้อยอย่างแน่นอน”
เขาคลี่รายชื่อออก เมื่อเห็นชื่อคนเหล่านั้นก็อดชะงักไปเล็กน้อยไม่ได้
“คนเหล่านี้…”
หยุนหลวนตัดบทเขา แล้วกล่าวขึ้นก่อนว่า “คนเหล่านี้เป็นครอบครัวของถังเผิง ข้าต้องการให้เจ้าตามหาพวกเขากลับมาให้ครบทุกคน แล้วส่งกลับจวนถัง ให้คนตระกูลฉู่คุ้มครองความปลอดภัยของพวกเขา”
“ฉู่เฟิง งานนี้เจ้าไม่รู้ว่าจะทำได้หรือไม่”
มุมปากฉู่เฟิงขยับ เขากำลังจะตอบตามจริง ทันใดนั้นฉู่หลิงก็จับแขนเขาไว้ พลางส่ายหน้าให้