【ยินดีต้อนรับสู่การท้าทายเอาชีวิตรอดบนทางหลวง】
【คุณต้องขับยานพาหนะเพื่อท้าทายเส้นทางแข่งบนทางหลวง】
【ระวัง! การท้าทายเต็มไปด้วยอันตราย จงใช้ทุกวิถีทางเพื่อเอาชีวิตรอด】
จื่อฉินลืมตาขึ้น ก็พบว่าตัวเองยืนอยู่ ณ จุดเริ่มต้นของการท้าทายทางหลวง
ระบบแจ้งให้เธอเลือกพาหนะ
พาหนะคือยานที่ขับขึ้นทางหลวงได้ และยังเป็นที่พักพิงของผู้เข้าแข่งขันด้วย
พาหนะที่ดีช่วยเพิ่มโอกาสรอดชีวิตให้ผู้เข้าแข่งขัน
เบื้องหน้ามีลูกแก้วสองลูกลอยอยู่ ลูกหนึ่งเปล่งแสงสีขาวนวล อีกลูกหม่นหมองจนไม่สะดุดตา ดูจากรูปลักษณ์แล้วคงต้องเลือกลูกสีขาว
จื่อฉินจ้องลูกแก้วสีขาวเขม็ง ในหัวมีแต่ภาพความทุกข์ยากจากชาติก่อน
ลูกแก้วสีขาวนี่สุ่มได้ของดีจริง ๆ เป็นรถบรรทุกหนักคันใหญ่ ตัวรถกว้างขวางและแข็งแรง ช่วงแรกจึงให้ความรู้สึกปลอดภัยมาก นับเป็นพาหนะชั้นยอดในบรรดารถทั้งหลาย
แต่! มันกินน้ำมันมหาศาล!
ข้อเสียนี้ร้ายแรงถึงชีวิตเป็นพิเศษในช่วงแรกที่น้ำมันเบนซินยังเป็นทรัพยากรหายาก
ชาติก่อน เธอพยายามแทบตายเพื่อให้ได้น้ำมันเบนซิน หีบสมบัติที่ปรากฏขึ้นมาเปิดได้ก็เปิดหมด แม้แต่หีบที่อยู่ลึกเข้าไปในป่า เธอก็ยังกัดฟันฝ่าแรงกดดันเข้าไปเปิด ถึงอย่างนั้นก็ยังแค่พอประทังชีวิต
พอถึงช่วงกลางกับช่วงท้าย ก็มีสัตว์ประหลาดบุกโจมตีระลอกแล้วระลอกเล่า สุดท้ายกองทัพใหญ่ประชิดเข้ามา สติของเธอหยุดอยู่ตรงภาพทะเลเพลิงที่แผ่ไปทั่วฟ้า งูเหลือมดำตัวมหึมาพุ่งโฉบลงมา กลืนเธอเข้าไปทั้งตัว
แย่เกินไปแล้ว ชีวิตที่ต้องวิ่งวุ่นหาน้ำมันเบนซินทุกวันมันแย่เหลือเกิน
เธอจะปล่อยให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยไม่ได้เด็ดขาด!
ดังนั้น ตอนนี้จึงเหลือทางเลือกเดียว จื่อฉินหันไปมองลูกแก้วสีเทา
ที่จริงไม่ว่าจะลูกสีขาวหรือลูกสีเทาก็ล้วนไม่ใช่ตัวเลือกที่ดี
นี่ไม่ใช่เกม แต่เป็นการท้าทายเอาชีวิตรอด ทุกที่ล้วนมีหลุมพราง ไม่มีตัวเลือกไหนที่ดีจริง ๆ
ชาติก่อน คนส่วนใหญ่เลือกลูกแก้วสีขาวโดยไม่รู้ตัว แล้วต้องวิ่งวุ่นทุกวันเพราะข้อเสียร้ายแรงของพาหนะ
บางคนเลือกสวนทางด้วยการเลือกลูกแก้วสีเทา ผลลัพธ์ก็แทบไม่ต่างกัน ล้วนเป็นหลุมพราง เพียงแต่หลุมพรางแต่ละหลุมไม่เหมือนกัน
แต่จื่อฉินก็ยังอยากเลือกลูกแก้วสีเทา ขอแค่อย่าให้เธอต้องหาน้ำมันเบนซินทุกวัน ต่อให้เป็นหลุมพรางแบบอื่นเธอก็ยอมรับได้!!!
ตัดสินใจแล้ว เปิดให้ฉันที!
ขอร้องล่ะ ขอให้สุ่มได้รถที่ไม่ต้องใช้น้ำมันเบนซินเยอะ ๆ!
แสงสีขาวกะพริบวาบ พาหนะค่อย ๆ ก่อตัวเป็นรูปร่าง
มุมปากของจื่อฉินยกสูงขึ้นเรื่อย ๆ ก่อนจะตกลงมาในที่สุด
ข่าวดีคือ ไม่ต้องใช้น้ำมันเบนซินจริง ๆ ด้วย
แถมยังมีรถบ้านพ่วงท้ายอีกต่างหาก
ข่าวร้ายคือ คนลากรถบ้านเป็นม้าลูกผสมผอมแห้งตัวหนึ่ง
เจ้าม้าลูกผสมมีขนสีเทาหม่น ปะปนด้วยขนสีดำกับสีน้ำตาล รูปร่างผอมแห้ง
มีเชือกคล้องตัวมันไว้ เชือกเส้นนั้นลากรถบ้านคันเล็กอยู่ ภายในมีแค่เตียงไม้กระดานแข็ง ๆ หนึ่งเตียงกับเตาไฟเก่า ๆ หนึ่งเตา
เชือกเส้นนั้นหนาแค่ประมาณนิ้วโป้ง ดูแล้วเหมือนจะขาดได้ง่าย ๆ
เทียบกับรถบัสคันใหญ่แล้ว แทบไม่ชวนให้อุ่นใจเลย
แต่ในที่สุดก็ไม่ต้องใช้น้ำมันเบนซินแล้ว ความหวาดหวั่นในใจจื่อฉินจึงลดลงมาก
ความทรหดที่หล่อหลอมมาจากชีวิตท้าทายในชาติก่อนทำให้เธอไม่เสียเวลาลังเลอีก เธอผลักประตูรถบ้านแล้วไปนั่งตรงปากทางเข้า
สิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้คือ ต้องเริ่มลงมือทันที
ช่วงคุ้มครองมือใหม่มีแค่ 14 วัน ในช่วงนี้ระดับความยากของสัตว์ประหลาดและการหาทรัพยากรจะต่ำกว่า ผู้เข้าแข่งขันควรหาทรัพยากรให้ได้มากที่สุดในช่วงเวลานี้
“พี่ม้า ไปกันเถอะ”
ม้าลูกผสมเดินตึกตักไปสองก้าว พักอยู่ครู่หนึ่ง แล้วค่อย ๆ เดินต่ออีกสองก้าว
ช้ามาก ราวกับลาลากโม่อย่างเกียจคร้าน
จื่อฉินนิ่งอึ้ง “เดี๋ยวนะ ทำไมแกเหมือนอาจารย์ที่ปรึกษาสมัยก่อนของฉันเลย ทำอะไรก็อืดอาดยืดยาดทั้งวัน ขอให้ทำเรื่องให้ก็บอกว่าทำไม่ได้ แต่พอฉันไม่ได้เข้าเรียนภาคค่ำกลับตามจี้...”
เธอด่าไปได้ไม่กี่คำ จู่ ๆ ม้าลูกผสมก็พุ่งทะยานออกไปอย่างคึกคัก
ตัวจื่อฉินเอนไปข้างหลังเกือบหงายตกลงไป
เร็วชะมัด!
เจ้านี่โดนอะไรมากระตุ้นหรือไง?
หรือว่าด่าอาจารย์ที่ปรึกษาแล้วได้ผล? งั้นถ้าด่าหัวหน้าล่ะ?
“แกไม่รู้หรอกว่าหัวหน้าที่ทำงานเก่าของฉันเฮงซวยแค่ไหน วัน ๆ เอาแต่เรียกประชุมเรื่องไร้สาระ ประชุมทีสองชั่วโมง แล้วยังให้ทำงานล่วงเวลาทุกวันอีก...”
พอม้าลูกผสมได้ยิน ก็ยิ่งเร่งฝีเท้า จนจื่อฉินเวียนหัวไปหมด
แต่ก็สะใจมาก ด่าหัวหน้าก็สะใจ ม้าวิ่งเร็วก็สะใจเหมือนกัน
ลูกแก้วสีเทานี่สุ่มได้คุ้มจริง ๆ!
ทันใดนั้น มีหีบเหล็กปรากฏขึ้นริมทาง จื่อฉินตะโกนให้หยุด แต่ม้าลูกผสมกลับไม่ฟัง
เธอพยายามบังคับบังเหียนให้เลี้ยว ใครจะคิดว่าม้าลูกผสมจะพุ่งไปตามทิศทางใหม่อย่างแรง
เดี๋ยวสิ! ตรงนั้นมันป่านะ!
ในการท้าทายทางหลวง มีอันตรายอยู่ทุกหนแห่ง
สัตว์ประหลาดจะสุ่มปรากฏบนถนน หีบสมบัติอาจมีสัตว์ประหลาดอยู่ข้างใน ส่วนป่าริมทางก็ซ่อนสัตว์ประหลาดกับหมอกหนาทึบไว้
พลาดเพียงนิดเดียวก็อาจถูกสัตว์ประหลาดฆ่าตาย หรือถูกหมอกหนาทึบขังจนตาย
ยิ่งอยู่ในช่วงมือใหม่ที่ไม่มีหลักประกันใด ๆ โอกาสตายก็ยิ่งสูง
โครม! ม้าลูกผสมพุ่งชนต้นไม้จนสลบไป
เสียงโครมดังขึ้นอีกครั้ง หีบเงินใบหนึ่งร่วงลงมาจากต้นไม้
หีบสมบัติเป็นทรัพยากรสำคัญในการท้าทายทางหลวง
ชนิดพื้นฐานและพบได้บ่อยที่สุดคือหีบเหล็ก จากนั้นก็เป็นหีบเงิน → หีบทอง → หีบเพชร → หีบแพลทินัม และอื่น ๆ
แถวจุดเริ่มต้นมีหีบเงินด้วยหรือ? ชาติก่อนเหมือนจะไม่มีใครเปิดเจอเลยนี่นา
เธอรีบกระโดดลงจากรถ แล้วตรงไปยังหีบเหล็กที่เห็นก่อนหน้านี้ เปิดมันอย่างรวดเร็ว
ยินดีด้วย คุณได้รับ: พลั่วเหล็กชำรุด x1
พลั่วเหล็กชำรุด: จะเป็นคนหรือสัตว์ประหลาด สิ่งสำคัญที่สุดคือความจริงจัง ใช้ของเก่าต่อไปอีกสามปี ซ่อมแซมปะชุนแล้วก็ใช้ต่ออีกสามปี
พลั่วเหล็กดูเก่าคร่ำครึ หัวพลั่วโยกไปมา ดูท่าจะพังได้ทุกเมื่อ
จื่อฉินลองชั่งน้ำหนักมันในมือ ของจะพังก็ไม่เป็นไร ขอแค่ยังใช้ได้ก็พอ ช่วงแรกหาทรัพยากรยาก ขยะก็ยังพอเอามาใช้ได้
อีกอย่าง ถึงเจ้าสิ่งนี้จะเก่า แต่จับถนัดมือ ถ้าในหีบเงินมีสัตว์ประหลาด เธอก็ฟาดมันด้วยพลั่วได้ อย่างน้อยก็ยังพอสู้ได้บ้าง
มาแล้ว! หีบเงินค่อย ๆ เปิดออก หัวกระต่ายฟันยื่นตัวใหญ่โผล่พรวดออกมาจากช่องแง้ม
เพี๊ยะ! จื่อฉินลงมือได้แม่นยำและเด็ดขาด ทันทีที่หัวกระต่ายโผล่ออกมา เธอก็ฟาดมันกลับเข้าไป
โผล่มาอีกก็ตีอีก
เหมือนตีตุ่น เธอฟาดมันโครม ๆ หลายครั้ง ในที่สุดกระต่ายฟันยื่นก็แน่นิ่งไป
ฟู่—
คราวนี้เธอเปิดหีบเงินได้สำเร็จ ได้รับ: น้ำแร่ x1, ขนมปังใกล้หมดอายุ x1, เมล็ดหญ้าอาหารสัตว์ x1
จื่อฉินจ้องเมล็ดหญ้าอาหารสัตว์อยู่นานถึงสามวินาที โชคของเธอแบบนี้...หรือเป็นเพราะชาติก่อนลำบากเกินไป สวรรค์เลยชดเชยให้กันนะ?
ปลูกหญ้าอาหารสัตว์แล้วเอาให้ม้าลูกผสมกินได้ แบบนี้เธอก็ไม่ต้องกังวลเรื่องกำลังขับเคลื่อนของพาหนะแล้ว
อีกอย่าง เมล็ดพันธุ์ยังเป็นทรัพยากรหายาก ถ้าดูแลให้ดี ก็จะผลิตทรัพยากรออกมาได้อย่างต่อเนื่อง นำไปแลกเปลี่ยนกับทรัพยากรอย่างอื่นได้อีก
ป่าใกล้จุดเริ่มต้นนี่มีของดีอยู่เหมือนกันแฮะ
เธอรีบเก็บทรัพยากรทั้งหมดลงกระเป๋า แล้วหันไปมองต้นไม้ใกล้ ๆ
ในเมื่อต้นนี้มีหีบสมบัติ ต้นอื่นล่ะ? ไม่แน่ว่าอาจมีเหมือนกัน
ลองให้หมดทุกต้นเลย
จื่อฉินเขย่าต้นไม้ทีละต้น ไม่นานก็เขย่ากล่องโยเกิร์ตหมดอายุร่วงลงมาจากต้นที่สาม
โยเกิร์ตหมดอายุ: หมดอายุจริง ๆ มีพิษ อยากตายก็ลองกินดูได้
โยเกิร์ตจะหมดอายุแล้วก็จริง แต่กล่องยังดีอยู่ เดี๋ยวแกะออกมาล้างให้สะอาด แล้วเอาไว้ปลูกหญ้าอาหารสัตว์
จื่อฉินไม่มีทางปล่อยให้ทรัพยากรแม้แต่นิดเดียวหลุดมือ
เธอเขย่าต้นไม้ไปทีละต้น แม้จะไม่มีหีบสมบัติร่วงลงมาอีก แต่ก็ได้ลวดเหล็ก x1 ก้อนเหล็ก x1 กิ่งไม้ x3 และผักกาดดอง x1 จากของที่สุ่มตกลงมา
ดีเลย ต่อไปก็ขุดดินกลับไปปลูกหญ้าอาหารสัตว์
เธอจ้วงพลั่วลงไปในดินริมทาง ครืด! หัวพลั่วเหล็กหลุดออกมา
ข้างใต้มีอะไรอยู่!