[ดันเจี้ยน: สนามทดลองร้างของพ่อมด — ท้าทายล้มเหลว]
[ความคืบหน้าการพิชิต: 40%]
[คะแนนประเมินโดยรวม: ไร้ประโยชน์]
หลังถูกส่งออกจากดันเจี้ยน สายตาของซูหลัวก็พลันไปสะดุดกับร่างกำยำที่กำลังพักพิงอยู่กับกองเศษหินไม่ไกลนัก
ทันทีที่ซูหลัวปรากฏตัว ร่างนั้นก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาอย่างฉับพลัน ราวกับพยัคฆ์ที่ซุ่มอยู่รับรู้ถึงความเคลื่อนไหวรอบตัว ก่อนจะกระโดดลุกจากพื้นในพริบตา ดวงตาคมกริบจับจ้องซูหลัวอย่างแม่นยำ
สายตาของทั้งคู่ประสานกัน
แววตาของซ่งซือเก๋อฉายประกายยืนยันตัวตนได้ เขาก้าวยาว ๆ เข้ามา ใบหน้าเผยรอยยิ้มเปิดเผย พร้อมยื่นฝ่ามือหนาออกไปก่อน
“ที่ปรึกษาซู! ยินดีที่ได้พบครับ!”
“ยินดีที่ได้พบครับ!”
ภายนอกซูหลัวยังคงสงบนิ่ง แต่ความจริงตื่นเต้นยิ่งกว่าอีกฝ่ายเสียด้วยซ้ำ เขามาอยู่ในสถานที่บ้า ๆ นี่สิบกว่าวันแล้ว นี่เป็นครั้งแรกที่ได้พบคนเป็น ๆ
“สหายซ่ง ได้ยินชื่อเสียงมานานแล้วครับ”
ทั้งสองทักทายกันอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเงียบไปหลายวินาที
เพราะทั้งคู่ไม่ค่อยถนัดเข้าสังคมกับคนอื่นนัก
จู่ ๆ ซ่งซือเก๋อก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงยกกล่องใบใหญ่มาจากด้านข้าง
“ที่ปรึกษาซู นี่เป็นน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ จากสหภาพช่วยเหลือซึ่งกันและกันครับ หัวหน้าฉินกำชับผมเป็นพิเศษว่าต้องนำมาส่งให้ถึงมือ”
ซ่งซือเก๋อรื้อของออกมาจนเกิดเสียงกรุ๊งกริ๊ง
“ของชุดนี้เป็นทรัพยากรหายากที่องค์กรรวบรวมได้ในตอนนี้ สามารถเพิ่มค่าสถานะได้ถาวร เชิญเลือกดูว่าชิ้นไหนมีประโยชน์กับคุณ ส่วนที่เหลือผมจะนำกลับไปส่งคืน”
“ของพวกนี้เป็นอุปกรณ์ มีระดับยอดเยี่ยมสองชิ้นกับระดับดีหนึ่งชิ้น ทั้งหมดเป็นของชั้นยอดที่เหมาะกับสายเวทมนตร์เท่าที่หาได้ในตอนนี้”