แต่ในวินาทีถัดมา อาณาเขตเพลิงมหึมาที่ลอยอยู่เหนือฟ้า รวมถึงวายุหมุนที่คำราม มังกรเพลิงอันน่าสะพรึง และดวงตายักษ์ที่เอาไว้ข่มคน เปลวไฟทั้งหมดพลันยุบตัวเข้าด้านใน
ไม่มีระเบิด ไม่มีเสียงดังสนั่น มีเพียงเสียงประหลาดราวกับอากาศถูกดูดหายไปในพริบตา
ทุกสิ่งราวกับถูกบีบอัดลงบนดาวตกดวงนั้นภายในเวลาอันสั้น แสงสว่างวาบเจิดจ้า ก่อนจะร่วงดิ่งลงมา
คนบ้าลิ้นยาวหัวเราะลั่น อ้าปากกว้างรับดาวตกเข้าไป
ชั่วพริบตา ร่างทั้งร่างก็เหลือเพียงปาก
หึ่ง——!!!
อาณาเขตครึ่งทรงกลมซึ่งประกอบขึ้นจากแสงล้วน ๆ แผ่ขยายออกอย่างไร้เสียง โดยมีปากมหึมานั้นเป็นศูนย์กลาง ทำเอาทุกคนโดนแสงแฟลชเข้าเต็ม ๆ
แสงสว่างเจิดจ้าจนกลืนกินสีสันและรูปร่างทุกอย่าง ราวกับโลกถูกรีเซ็ตให้กลายเป็นสีขาวโพลนในชั่วขณะ สว่างยิ่งกว่าดวงอาทิตย์เสียอีก
เมื่อสายตากลับมาเป็นปกติ อาณาเขตเพลิงอันโอ่อ่าบนท้องฟ้าก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย เหลือเพียงดวงอาทิตย์พิกเซลปลอม ๆ ที่ยังส่องแสงลงมายังพื้นดินอย่างไม่แยแส
ภาพทำลายฟ้าดินเมื่อครู่ราวกับเป็นเพียงภาพหลอนหมู่ที่สมจริงอย่างยิ่ง
มีเพียงกระแสพลังเวทปั่นป่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ในอากาศ และหลุมยุบขนาดใหญ่จนน่าตกตะลึงบนพื้นดินเท่านั้น ที่ยืนยันว่าทุกอย่างเมื่อครู่เกิดขึ้นจริง
สายลมพัดผ่านแผ่วเบา พาความเย็นยะเยือกหลังรอดตายมาให้
“นี่ ๆ ๆ... พลังทำลายล้างนี่เกินระเบิดนิวเคลียร์ขนาดเล็กบางลูกไปแล้วมั้ง?”
ปินลูคอ้าปากค้าง หันไปถามเลย์ตัน
“ถ้าพูดถึงแค่จุดสูงสุดของการปลดปล่อยพลังงานฉับพลัน ก็ยังไม่ถึง แต่เรื่องความยืดหยุ่นกับการโจมตีเป้าหมายเดี่ยว เหนือกว่าระบบนำวิถีสมัยใหม่แบบขาดลอย ยังไงซะ พลังอันยิ่งใหญ่ก็รวมอยู่ในตัว...” เลย์ตันค่อนข้างใจเย็นกว่า เขาเคยเห็นฉากที่ใหญ่โตยิ่งกว่านี้มาก่อน