เกาฟู่มองหลุมยักษ์ที่อยู่ไม่ไกลจากที่พักพิงอย่างงุนงง ภายในหลุมเต็มไปด้วยผลึกคล้ายแก้วหลากสี ขณะที่เหนือศีรษะมีพายุรุนแรงราวกับจะทำลายฟ้าดิน เขาหันกลับมามองที่พักพิงซึ่งเหลือผนังอยู่เพียงสามด้าน
“กำแพงบ้านฉันหายไปไหน? ทำไมพังไปด้านหนึ่งล่ะ?”
ซ่งซือเก๋อไม่สนใจเขา แต่กำลังพิจารณาชายตรงหน้า
ชายคนนั้นสูงเกือบสองเมตร รูปร่างกำยำ สวมเสื้อคลุมสีขาว เผยให้เห็นกล้ามเนื้อแข็งแกร่ง เขาประสานมือไว้ด้านหลัง เงยหน้าจ้องพายุสยองขวัญที่ปกคลุมท้องฟ้าเหนือห้องทดลอง
“ตามที่ท่านว่า ผมอยู่ในโลก[เอาชีวิตรอดในยุคดึกดำบรรพ์]จริง ๆ เคยผ่านบททดสอบที่น่ากลัวมาแล้วครั้งหนึ่ง สิ่งที่ต่างจาก[เปลี่ยนอาชีพ]ของพวกท่านคือ พวกเราไม่ได้เลือกอาชีพ แต่เลือกเส้นทางฝึกยุทธ์ ยิ่งคะแนนประเมินดันเจี้ยนสูง รากฐานวิถียุทธ์ก็ยิ่งแข็งแกร่ง”
“ตามแนวทางของพวกเรา หากต้องการฝ่าขีดจำกัด 20 แต้ม ต้อง ‘หวนคืนสู่ฟ้ากำเนิด’ ขอถามได้หรือไม่ว่า ยอดฝีมือขั้นก่อนกำเนิดท่านใดเป็นผู้ลงมืออยู่ที่นี่?”
ซ่งซือเก๋อเข้าใจแล้ว
ก็ถามว่าซูหลัวมีค่าสถานะเกิน 20 หรือเปล่า แล้วเคยชนะดันเจี้ยนคุณลักษณะหรือไม่
จะให้ตอบบ้าอะไรล่ะ ปล่อยให้เขาไปคิดเอาเองแล้วกัน
“ในเขตของท่าน มีท่านมาคนเดียวหรือ?” ซ่งซือเก๋อยิ้ม ไม่ตอบคำถาม แต่ถามเรื่องอื่นแทน
“ยอดฝีมือมักเดินเดี่ยว...ว่าแต่ผมควรเรียกท่านว่าอะไร?”
“ราชันมาร”
“เฉ่าหยวนสือ”
“สหายที่ควบคุมพายุอยู่ข้างบนนั่น พอจะออกมาพบกันได้หรือไม่?”
ครืน——!!!