เวทีเอาชีวิตรอด สูตรโกงอ่อนอย่าเข้ามา

ตอนที่ 8 ขีดจำกัดของ “มนุษย์”

7 นาที· 1.7K คำ

ซูหลัวนั่งยองอยู่ริมลำธาร จ้องมองสายน้ำใสสะอาดที่ไหลเอื่อย เสียงน้ำไหลริน มีปลาหลายตัวที่มองไม่ออกว่าเป็นพันธุ์อะไรแหวกว่ายไปมาอย่างคล่องแคล่ว

“น้ำใสสะอาด ไม่มีกลิ่นแปลก ๆ หรือสิ่งปนเปื้อนที่ลอยอยู่...” เขาพึมพำเบา ๆ ก่อนแววตาจะวูบไหวขึ้นมา

“สกิลตรวจสอบ!”

[ตรวจสอบ: น้ำในลำธารที่ไม่ทราบชนิด]

[ผลลัพธ์: ไม่พบเชื้อก่อโรคร้ายแรงหรือไข่พยาธิ... เบื้องต้นประเมินว่าดื่มได้]

สกิลตรวจสอบเลเวล 5 แข็งแกร่งมากแล้ว ข้อมูลที่ตรวจสอบได้ก็ละเอียดครบถ้วน

ซูหลัวก้มลง ใช้มือวักน้ำขึ้นมาจิบอย่างระมัดระวัง รสหวานสดชื่นชุ่มคอช่วยบรรเทาความแห้งผากในลำคอได้ทันที

หลังดื่มน้ำไปสองสามอึก ซูหลัวก็ทำแบบเดิมอีกครั้ง ใช้สกิลตรวจสอบหาเหง้ารากไม้และผลไม้ป่าที่กินได้ จากนั้นเข้าไปหาวิธีสานตะกร้าในฟอรัม แล้วสานตะกร้าสะพายหลังใบหนึ่ง ก่อนจะใส่อาหารที่เก็บมาได้จนเต็ม

เขายังลองทำกับดักจับปลา วางไว้ต้นน้ำของลำธาร แล้วซูหลัวจึงหันหลังจากไป

[เวลาที่เหลือ: 45 ชั่วโมง 27 นาที]

ตอนนี้ซูหลัวไม่มีเวลาสนใจรสชาติ เขาเพียงยัดทุกอย่างที่หาได้และกินได้เข้าปากอย่างไร้จุดหมาย เติมพลังด้วยวิธีพื้นฐานที่สุดอย่างบ้าคลั่ง จนกระทั่งท้องประท้วงเพราะแน่นเกินไป

พอกินจนท้องแทบรับไม่ไหว ซูหลัวก็วิ่งไปดื่มน้ำริมลำธาร แล้วค่อย ๆ เดินจากไป

“รอดแล้ว รอดแล้ว”

ซูหลัวทิ้งตัวลงบนพื้นหญ้า หอบหายใจเอาอากาศที่สดชื่นกว่าเดิมเข้าปอดอย่างตะกละตะกลาม ดื่มด่ำกับแสงแดดที่ไม่ได้สัมผัสมานาน และรับรู้ถึงไออุ่นจริงแท้จากอาหารที่กำลังย่อยอยู่ในท้อง

เขาหรี่ตาพักอย่างมีความสุขอยู่ครู่หนึ่ง ซูหลัวจึงถอดเสื้อผ้าที่เต็มไปด้วยฝุ่นและเหงื่อ ทั้งยังขาดวิ่นจนเปื้อนเลือดออก แล้วลงไปล้างผ่าน ๆ ที่ปลายน้ำ ก่อนกระโดดลงไปอาบน้ำ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป