เย่ซวีมองผลงานของเจ้าแม่กวนอิมในเว็บบอร์ดที่ส่งมาถึงอารามเต๋า ก่อนปิดกระทู้ลงอย่างอ้อยอิ่ง จากนั้นก็คลิกเปิดตารางอันดับเลเวลของพื้นที่ตามความเคยชิน
“เอ่อ...”
เสียงไร้ความหมายหลุดจากลำคอ ราวกับมีอะไรบางอย่างอุดคอเขาอย่างแรง ปากอ้าค้างโดยไม่รู้ตัว ส่วนกระดาษทิชชูในมือก็ร่วงแหมะลงบนตัก
เย่ซวีอ้าปากค้าง มองค่าประสบการณ์ของอันดับ 1 ที่เพิ่มขึ้นไม่หยุด จนในที่สุดตัวเลขก็ค่อย ๆ หยุดนิ่งอยู่ที่ค่าหนึ่งซึ่งชวนให้เวียนหัว
เลเวล 4 (45%)
“หา? เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?!”
เย่ซวีกระเด้งลุกจากเก้าอี้ น้ำเสียงเปลี่ยนไปเพราะตกตะลึงสุดขีด
เขาขยี้ตาแรง ๆ ถึงขั้นสงสัยว่าระบบแสดงผลผิดพลาด สายตากวาดไปมาระหว่าง [อันดับ 1] กับ [อันดับ 2 — เย่ซวี: เลเวล 3 (81%)] ที่อยู่ติดกันหลายรอบ ทว่าตัวเลขเย็นชาไร้ความปรานีก็ยืนยันว่ามันคือความจริง
ช่องว่างมหาศาลราวกับน้ำเย็นสาดรดศีรษะ ดับความคิดฟุ้งซ่านเมื่อครู่ของเขาจนมอดสนิทในพริบตา
“บ้าเอ๊ย! สกิลอาชีพมันจะเก่งขนาดนี้เลยเหรอ? เรียนสิ!”
แววเหี้ยมเกรียมวาบผ่านใบหน้าเย่ซวี ราวกับตัดสินใจครั้งสำคัญบางอย่าง เขาคว้ากล่องทิชชูที่เพิ่งเปิดได้จากข้าง ๆ แล้วปาออกไป จากนั้นก็ย้ายกระทู้สองสามกระทู้จากรายการโปรดออกไปด้วย
แววกระหายใคร่เรียนรู้อย่างบ้าคลั่งที่ไม่เคยมีมาก่อนลุกโชนในดวงตา
“โหมดผู้ทรงศีลนี่มันดีจริง ๆ แฮะ”
[บันทึกการเอาชีวิตรอดอัปเดต: วันที่ 6]
[อัตราการรอดชีวิตในพื้นที่ปัจจุบัน (เขต 76): 68.01%]
[ประเมินจากข้อมูลการเอาชีวิตรอดตลอด 6 วันที่ผ่านมา การปรับกฎของพื้นที่ให้เหมาะสมยิ่งขึ้นเสร็จสมบูรณ์]
[การเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อม: พื้นที่ที่มีพลังเวทสูงบางส่วนเริ่มก่อตัวเป็นภูมิประเทศอันตราย เช่น “แอ่งเน่าเปื่อย” และ “เขตป่าหอนโหย” ผู้ที่ก้าวเข้าไปจะถูกกัดกร่อนทางจิตใจและถูกกดค่าสถานะอย่างต่อเนื่อง แต่จะมีทรัพยากรมูลค่าสูงและหีบสมบัติระดับสูงปรากฏขึ้นด้วย]