เวทีเอาชีวิตรอด สูตรโกงอ่อนอย่าเข้ามา

ตอนที่ 16 ค่ายกลลูกไฟ

7 นาที· 1.6K คำ

[เชี่ย! ระเบิดเพลิงขนาดเล็ก!]

[ตำราสกิลของอาชีพอย่างเวทลูกไฟใช้ไม่ได้ไม่ใช่เหรอ? เจ้าของกระทู้เปลี่ยนอาชีพแล้วหรือไง?]

[แม่งเอ๊ย นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นแผงระบบบรรยายสกิลยาวขนาดนี้ นี่คือสกิลอาชีพที่เรียนไม่ได้งั้นเหรอ? น่ากลัวชะมัด!]

[เรียนเวทลูกไฟด้วยตัวเองให้ถึงขั้นเริ่มต้นก่อน แล้วใช้หินยกเว้นปลดผนึก จากนั้นก็ใช้หินประสบการณ์สกิลปั๊มเลเวล!]

[น้ำลายไหลแล้ว ซู้ด ๆ ความสามารถในการกวาดมอนสเตอร์เต็มพิกัด!]

[ช่างน่ายินดีจริง ๆ! ฉันก็อยากเรียนบ้าง!]

[ฉันอ่านบทนำของเวทลูกไฟไม่รู้เรื่องเลย…]

[ยอดฝีมือซูหลัวที่เจ้าของกระทู้พูดถึงเคยโพสต์สอนเอาไว้ ไปเรียนจากโพสต์นั้นได้]

[พูดถึงแล้ว ก่อนหน้านี้เขาเคยโพสต์วิดีโอในแชนเนล พลังของเวทลูกไฟนั่นไม่เหมือนเลเวล 1 เลย…เขาก็ไม่มีหินยกเว้น หรือว่าปั๊มขึ้นมาได้ด้วยการเรียนเองล้วน ๆ?!]

[มีโพสต์สอนสกิลอาชีพอย่างอื่นอีกไหม…ฉันรู้สึกว่าไม่ค่อยเหมาะกับการเป็นจอมเวทเท่าไร…]

เหล่าผู้เล่นระดับท็อปจับจ้องโพสต์จนตาแทบแดง การเข้าใจความสามารถของอาชีพได้ก่อนใครหมายถึงความได้เปรียบมหาศาลที่พอกพูนขึ้นเรื่อย ๆ การชิงอันดับหนึ่งและครอบครองทรัพยากรจึงไม่ใช่แค่ความฝัน

(ซ่งซือเก๋อ: ฮิ ๆ! มาแล้ว!)

โดยเฉพาะสิบอันดับแรกของตารางคะแนน ทุกวันพวกเขาจะได้รับหินยกเว้นจากการสรุปผล จึงมีโอกาสทำตามเส้นทางนี้ได้เหมือนกัน!

……

อีกด้านหนึ่ง

[ซ่งซือเก๋อ: ฉันสัมผัสธาตุไฟไม่ได้]

[ซูหลัว: ค่าสถานะจิตของนายสูงขนาดนี้ เป็นไปไม่ได้ที่จะสัมผัสไม่ได้]

[ซ่งซือเก๋อ: แต่ว่า…ฉันเป็นพวกวัตถุนิยม เรื่องนี้เกินกรอบความเข้าใจของฉันไปหน่อย]

[ซูหลัว: นายเป็นพวกวัตถุนิยมจอมปลอมต่างหาก ในเมื่อ “ธาตุ” เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติที่มีอยู่จริงในโลกนี้ นักวัตถุนิยมตัวจริงก็ควรทำความเข้าใจ ใช้ประโยชน์ และเปลี่ยนแปลงมัน แล้วใช้มันเปลี่ยนโลก ขั้นแรก นายต้องยอมรับว่ามันมีอยู่จริง]

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป