“เขตของเรามีภัยพิบัติประจำพื้นที่ชนิดหนึ่งเรียกว่า [หมอกกรด] นอกเขตหลบภัยของทุกคนจะมี ‘ฟิล์มกันกรด’ คลุมอยู่ชั้นหนึ่ง นี่เป็นสิ่งปลูกสร้างที่จำเป็น พวกคุณไม่มีของแบบนี้สินะ”
ชายคนนั้นยิ้มบาง ๆ
ซูหลัวกับซ่งซือเก๋อต่างชะงักไปครู่หนึ่ง
ให้ตายสิ ชักจะมีอะไรไม่ชอบมาพากลแล้วแฮะ
“[เอาชีวิตรอดในความมืด] แหล่งกำเนิดแสงเป็นสิ่งจำเป็น...” ซ่งซือเก๋อเริ่มแลกเปลี่ยนข้อมูลคร่าว ๆ โดยอธิบายคุณสมบัติพื้นฐานของดินแดนมืด คลื่นสัตว์ประหลาด ดันเจี้ยนเปลี่ยนอาชีพ และเรื่องอื่น ๆ
หนึ่งนาทีต่อมา ทั้งสามคนต่างเงียบไปเล็กน้อย
ที่เงียบกันสามคนก็เพราะคนอื่นออกไปสำรวจเส้นทางกันหมดแล้ว ส่วนฮีลเลอร์อยู่ในเขตหลบภัย
“สรุปก็คือ คนจากโลกเดียวกันถูกระบบเอาชีวิตรอดส่งตัวมายังดินแดนเอาชีวิตรอดที่มีธีมบางอย่าง จากนั้นก็สำรวจ แข็งแกร่งขึ้น ผ่านการทดสอบ เปลี่ยนอาชีพ กลายเป็นผู้แข็งแกร่ง แล้วสุดท้ายก็เข้าสู่ ‘ศึกต่อเนื่อง’ งั้นเหรอ?”
อากาศรอบข้างสั่นไหว เสียงของซูหลัวดังขึ้นจากความว่างเปล่า
“‘ศึกต่อเนื่อง’ อาจเป็นการประชันกันของเขตชั้นยอดจากแต่ละโลกก็ได้ แถมดันเจี้ยนทดสอบของโลกเราก็โหดสุด ๆ เหมือนกัน” ชายคนนั้นลูบหมวก
“แล้วมันมีความหมายอะไร?” ซ่งซือเก๋อถาม
“ไม่รู้สิ บางทีระบบเอาชีวิตรอดอาจชอบจับจิ้งหรีดมาตีกันก็ได้” นักมายากลยักไหล่
“ร่วมมือกันไหม?” ซูหลัวควบคุมกระแสอากาศให้เปล่งเสียงจากกลางอากาศ
“ไม่ล่ะ เขตหลบภัยของฉันใกล้โดนพวกเวรตะไลในโลกฉันระเบิดแล้ว ฉันยังไม่ได้แลกไอเทมการเคลื่อนย้ายเมื่อใกล้ตายด้วยซ้ำ แค่มาหาข้อมูลแล้วก็จะคัดตัวเองออกไป”