เมื่อตัดสินใจได้แล้ว ซูหลัวก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาควบคุมพลังจิตเส้นนั้นที่หยั่งเข้าไป ให้ค่อย ๆ แตะผิวของลูกแก้วแสงซึ่งเคลื่อนที่อย่างเชื่องช้าอย่างระมัดระวังที่สุด
พลันเกิดเหตุแปรผัน!
สายสัมพันธ์ระหว่างพลังจิตเส้นนั้นกับตัวซูหลัว ราวกับถูก “ดาบ” ที่เหนือกว่าความเข้าใจฟันขาดในพริบตา!
ไร้ซึ่งลางบอกเหตุ ไร้กระบวนการ ไม่มีโอกาสให้ต้านทาน เหมือนหิมะที่ละลายหายไปใต้แสงอาทิตย์ สายสัมพันธ์และการตอบสนองทั้งหมดขาดสะบั้นลงอย่างถาวร
ก่อนซูหลัวจะทันรู้สึกถึงความเจ็บปวดแสนสาหัสจากบาดแผลทางวิญญาณ ร่างกายก็โต้ตอบไปตามสัญชาตญาณแล้ว
ฟึ่บ!
กระแสอากาศรอบตัวเขาระเบิดออกอย่างฉับพลัน ร่างทั้งร่างพุ่งทะยานราวกับลูกธนูที่ถูกยิงจากคันธนูอันแข็งแกร่ง ชนประตูโลหะพิเศษบานหนาจนเปิดออก ก่อนวูบไปปรากฏตัวที่ปลายทางเดินซึ่งห่างออกไปถึง 100 เมตร ทิ้งไว้เพียงภาพติดตา ณ จุดเดิม
เมื่อหยุดลง เขาจึงค่อย ๆ สังเกตการณ์ภายในห้องทดลองจากระยะไกลอย่างระมัดระวัง
ไม่มีระเบิด ไม่มีพลังงานเสียการควบคุม แม้แต่สัญญาณชีพของร่างทดลองก็ไม่มีสิ่งผิดปกติ
หลังเฝ้าสังเกตอย่างระมัดระวังอยู่สิบกว่าวินาทีและยืนยันว่าไม่มีอะไรผิดปกติอีก ซูหลัวจึงค่อย ๆ เดินกลับไปยังหน้าห้องทดลอง
เขาตรวจร่างกายด้วยตนเองก่อน พลังงานประหลาดที่เอ่อล้นออกมาจากวิญญาณของร่างทดลองกำลังลดลงอย่างรวดเร็ว การเปลี่ยนแปลงร่างกายอย่างรุนแรงใกล้สิ้นสุดลงแล้ว พิธีปลุกพลังใกล้เสร็จสมบูรณ์
ซูหลัวแบ่งพลังจิตออกมาอีกเสี้ยวหนึ่ง ซึ่งเล็กกว่าเดิมเสียอีก และเตรียมใจพร้อมสละมันทิ้งได้ทุกเมื่อ ก่อนจะหยั่งเข้าไปในโลกจิตของอีกฝ่าย
ลูกแก้วแสงหลอมรวมเข้ากับส่วนลึกที่สุดของแก่นวิญญาณไปเกือบหมดแล้ว เหลืออีกเพียงนิดเดียวเท่านั้น