[มีคนเก็บแต้มคุณสมบัติอิสระไว้ล่วงหน้าได้กี่คนกัน?]
[จะเก็บไว้ได้ยังไง! แค่เอาชีวิตรอดไปวัน ๆ ก็ต้องทุ่มสุดตัวแล้ว!]
[ใช่!]
[เล่นกับแม่แกสิ! เล่นกับแม่แกสิ! เล่นกับแม่แกสิ!]
ซูหลัวกวาดตาดูโพสต์ที่เกี่ยวข้องในช่องภูมิภาคกับเว็บบอร์ด ก่อนจะเปิดคลังความรู้มหาศาลที่เก็บไว้ในช่องส่วนตัวทันที
แผงระบบเลื่อนอย่างรวดเร็วราวกับคลุ้มคลั่ง สูตรอันซับซ้อน ทฤษฎี และความรู้นานาชนิดไหลบ่าเข้ามาไม่ขาดสาย กลายเป็นกระแสข้อมูลบริสุทธิ์ที่เขากอบโกยมาอย่างละโมบ โดยไม่พยายามทำความเข้าใจ เพียงประทับมันลงในส่วนลึกของความทรงจำอย่างฝืนทน
นี่คือการกักตุนข้อมูลที่มีประสิทธิภาพ แต่แสนน่าเบื่อ
แม้จะบอกว่าน่าเบื่อ แต่ก็ชวนให้หมดสนุกจริง ๆ
ซูหลัวท่องไปได้พักหนึ่งก็ผล็อยหลับไป…
ในห้วงดาราแห่งจิตสำนึกอันมืดมิดและกว้างใหญ่ ร่างของซูหลัวค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น
ทันทีที่เขาปรากฏตัว ดินแดนแห่งเหตุผลซึ่งเดิมหยุดนิ่งลงเพราะเขาจากไป ก็พลันได้รับชีวิตชีวาและเริ่มดำเนินไปอย่างเชื่องช้าตามกฎที่กำหนดไว้
“เสี่ยวหลัว ออกไป”
ซูหลัวเอ่ยสั้น ๆ ก่อนเข้าควบคุมทุกสิ่งในความฝัน จากนั้นก็วูบไปยังหอสมุดเพื่อเริ่มเรียนรู้
ในโลกความเป็นจริง ร่างจิตเสมือนซึ่งเปี่ยมด้วยเหตุผลอย่างสมบูรณ์และเขาสร้างขึ้นด้วยมือตนเอง เข้าควบคุมร่างกายจริงของเขาอย่างไร้สุ้มเสียง คอยรักษากิจกรรมพื้นฐานของร่างกาย พร้อมทำงานท่องจำอย่างเป็นกลไกต่อไป
ในความฝัน ท้องฟ้าดาราซึ่งเป็นฉากหลังยังคงมืดสนิทเป็นบริเวณกว้าง บางครั้งจึงจะเห็นดวงดาวสุกสว่างพร่างพราวสักดวง