เจียงจืออวี๋กะพริบตาปริบ ๆ
เธอถามว่า “ทำไมผู้ชายต้องใส่กระโปรงด้วย?”
แอนโธนีรีบชิงตอบก่อนฉีซือจะทันพูด “เพราะ...เพราะฉันหนาว! ก็เลยอยากใส่กระโปรงเพิ่มอีกตัว จะได้อุ่นขึ้น”
【เสี่ยวอันไม่เชื่อฟังเลยนะ โกหกแบบนี้มันออกจะเห็นชัดไปหน่อยไหม?】
【(เบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย)(อยากพูดแต่ก็พูดไม่ออก)(นิ้วแตะขมับ)(หมุนวนสองรอบ)(ส่ายหน้าถอนหายใจ)】
【ไม่ใช่นะเพื่อน...】
【แอนโธนี! ไอคิวต่ำ!】
【พูดภาษาสวย ๆ หน่อย!】
【✿แอนโธนี★ไอคิว♡☆ต่ำ✧˖°.✰˙⋆✮】
เจียงจืออวี๋ว่า “อ๋อ ๆ”
ดูท่าภารกิจของแอนโธนีกับฉีซือจะเหมือนในนิยายต้นฉบับเลย
ฉีซือต้องทำให้คนอื่นแต่งหญิง ส่วนแอนโธนีต้องโกหกโดยไม่ถูกจับได้
เจียงจืออวี๋ก็ไม่คิดว่าตัวเองจะเดาถูกเร็วขนาดนี้
ดูเหมือนเธอเป็นปลาขี้เกียจที่ชอบใช้สมองมากไปหน่อย
สถานการณ์ตอนนี้ ฉีซือน่าจะอยากให้แอนโธนีแต่งหญิง
สมเหตุสมผลมาก สมเหตุสมผลสุด ๆ
ถ้าเธอเป็นฉีซือ เธอก็จะให้แอนโธนีแต่งหญิงเหมือนกัน เพราะแอนโธนีหลอกง่าย จูงจมูกง่าย
ถ้าเธอเป็นแอนโธนี เธอก็คงยอมเชื่อฟังแล้วแต่งหญิง เพราะแอนโธนีมันซื่อบื้อ
ถ้าเธอเป็นชาวเน็ต เธอก็คงขำเหมือนกัน
ระบบปลื้มใจมาก:【โฮสต์! คุณรู้จักเอาใจเขามาใส่ใจเราแล้ว โตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมากจริง ๆ!】
เจียงจืออวี๋ตัดสินใจช่วยฉีซือ
ใครจะไม่อยากเห็นแอนโธนีแต่งหญิงล่ะ?
ยังไงเธอก็อยากเห็น
นี่คือจิตวิญญาณแห่งการสำรวจของมนุษย์ เป็นความอยากรู้อยากเห็นต่อสิ่งที่ไม่รู้จัก
แน่นอนว่า ถ้าให้เธอช่วยแอนโธนีแต่งชุดคนป่าใส่กระโปรงหญ้า เธอก็ยินดีเหมือนกัน
ชุดนั้นดูเป็นแอนโธนีเวอร์ชันดั้งเดิมมากกว่า
เรื่องนี้ยังมีข้อดีอีกอย่าง
ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าพอดีใช้ซ่อนแตงโมลูกใหญ่ของเธอได้
