งานสัมภาษณ์พิเศษของนิตยสารฟังดูมีระดับดี
แต่พอมาถึงก็เพิ่งรู้ว่า ที่แท้ก็แค่มานั่งคุยกัน
สมาชิกทั้ง 7 คนของบอยส์นั่งอยู่บนโซฟา ส่วนบรรณาธิการนิตยสารนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม รอบ ๆ ยังมีช่างภาพล้อมวงกันอยู่ หวังจะถ่ายภาพเทพ ๆ ออกมา
เจียงจืออวี๋คิดว่าคำถามที่บรรณาธิการเตรียมมานั้นเด็กเกินไปหน่อย
อย่างเช่น ความสัมพันธ์ในวงบอยส์ดีไหม เวลาส่วนตัวออกไปเที่ยวด้วยกันบ้างหรือเปล่า
ความสัมพันธ์ของพวกเขาดีไหม ยังต้องถามอีกเหรอ
ตอนทำงานก็เกาะไหล่กันตลอด
ในแฟนฟิกยังแนบชิดกันยิ่งกว่าระยะศูนย์อีก
สู้ถามพวกเขาดีกว่าว่าเคยอ่านแฟนฟิกพายุสายฟ้าแนวนอนเบียดกันนอนหรือเปล่า
แบบนั้นต่างหากที่แฟน ๆ อยากรู้จริง ๆ ใช่ไหมล่ะ
เย่อี้ฉือตอบคำถามของบรรณาธิการอย่างจริงจัง
“พวกเราสนิทกันมากครับ”
“ทุกคนเหมือนพี่น้องกัน... เอ่อ ไม่สิ ไม่มีพี่น้องผู้หญิงนี่นา”
“พวกเราสนิทกันมากแม้แต่ตอนอยู่ส่วนตัว มักจะออกไปเที่ยวด้วยกันครับ”
เจียงจืออวี๋มองเย่อี้ฉือด้วยความนับถือ
พี่ชายสุดยอดไปเลย บุคลิกนักต้มตุ๋นเข้าสิงแล้วสินะ
ไม่รู้เหมือนกันว่าเมื่อวานใครเพิ่งทะเลาะกับเซียวเหลียงมา
เจียงจืออวี๋กลั้นหัวเราะไม่อยู่ เผลอขำออกมานิดหนึ่ง แต่ไม่คิดว่าเย่อี้ฉือจะเห็นเข้า
เขายื่นมือมาตบเข่าของเจียงจืออวี๋เบา ๆ
หนุ่มหน้าสวยเผยอริมฝีปากแดง มองเจียงจืออวี๋อย่างตำหนิเล็กน้อยแล้วพูดว่า “อย่าหัวเราะสิ”
โลกพลันเงียบกริบ
ทุกคนตกตะลึงกันหมด
แม้แต่เซียวเหลียงยังเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย มองภาพตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ แล้วขมวดคิ้วมองเย่อี้ฉือ
