ฉีซือพูดจบ คนอื่น ๆ ก็สังเกตเห็นกลุ่มแชตนี้เหมือนกัน
[เซียวเหลียง]: ฉันไม่ได้บอกว่าจะจับทีมกับนายนี่?
เจียงจืออวี๋วางโทรศัพท์ลง แล้วหันไปมองเซียวเหลียง “อยู่ใกล้กันแค่นี้ จะพิมพ์ทำไม? อยากแอบกระซิบกับฉัน หรืออยากกันกวนหลินออกจากกลุ่ม?”
เซียวเหลียง: ?
เจียงจืออวี๋กระตุกชายเสื้อกวนหลิน “หัวหน้าทีมใจกว้างสู้นายไม่ได้ ก็ให้อภัยเขาเถอะ”
กวนหลิน: “……”
เขาไม่ได้พูดอะไร เพียงถอนหายใจอย่างเป็นผู้ใหญ่ รับมุกหยอกของเจียงจืออวี๋ แล้วก็ยิ้มพลางยื่นมือไปลูบหัวเธอ
ทั้งสามเดินเข้าไปในห้อง
กว่าจะเห็นภาพรวมของห้องชัด ๆ ก็หลังจากกวนหลินกับเจียงจืออวี๋คนเก่งของเขาเดินลับไปแล้ว
โอ้โห
ในห้องแทบไม่มีอะไรเลย นอกจากตู้เย็นเล็กกับโทรทัศน์ สิ่งที่สะดุดตาที่สุดก็คือเตียงหัวใจสีชมพูสดขนาดใหญ่ตรงกลางห้อง
บนเตียงยังโรยกลีบกุหลาบเต็มไปหมด
ที่พีคที่สุดคือเตียงรักนี้ลอยอยู่กลางอากาศ
เตียงถูกแขวนจากเพดานเหมือนชิงช้า
คุณนักออกแบบ คิดว่าดีไซน์แบบนี้ทั้งน่าสนใจ ทั้งมีอารมณ์ขัน แถมยังมีความคิดสร้างสรรค์มากเลยใช่ไหม?
แถมสีชมพูสดนี่ก็แทบจะแยงตาให้บอด
ต่อให้หนุ่มหล่อแค่ไหน พอลงไปนอนบนเตียงนี้ ความเชยก็พุ่งขึ้นมาอีกสิบแต้ม ๆ
เจียงจืออวี๋เดินสำรวจทั่วห้อง แต่หาโซฟาไม่เจอ
แต่ตรงพื้นที่ว่างข้างหน้าต่าง เธอกลับเจอร่องรอยว่าเคยมีโซฟาตั้งอยู่
เพื่อให้ทั้งสามคนนอนเบียดกันบนเตียงเดียว ทีมงานรายการถึงกับลงแรงเต็มที่ รื้อโซฟาออกไปด้วย
