เจียงจืออวี๋รีบกลับเข้าไปในถ้ำ แล้วเล่าข่าวร้ายให้เซียวเหลียงฟัง
เซียวเหลียงขมวดคิ้วเดินไปตรงปากถ้ำ
“ดินถล่มเหรอ?” เจียงจืออวี๋ถาม “พรุ่งนี้เช้าเราสองคนจะกลายเป็นมัมมี่ไปแล้วหรือเปล่า”
เซียวเหลียงขมวดคิ้ว “ปากเสียจริง”
เจียงจืออวี๋พูด “ฉันก็แค่กลัวนี่นา อีกอย่าง พอพูดออกมาแล้วมันก็ไม่เกิดขึ้นหรอก”
เซียวเหลียงเงยหน้ามองเจียงจืออวี๋
ปากบอกว่ากลัว แต่สีหน้ากลับแทบไม่มีความตื่นเต้นเลยสักนิด
เธอเหมือนลูกหมาตัวน้อยที่กำลังสงสัย โผล่หน้าออกไปชะโงกมองโลกข้างนอกถ้ำ
แกล้งทำเป็นใจเย็นหรือเปล่า?
เจียงจืออวี๋ เจ้าคนบ้าตัวน้อยที่ไม่แคร์สายตาคนอื่น เอาแต่ตามตื๊อเขาทุกวัน ถึงกับมีเวลาที่กลัวเป็นด้วย
ไม่รู้ทำไม จู่ ๆ เซียวเหลียงก็รู้สึกว่าเจียงจืออวี๋ในตอนนี้...ชวนให้เอ็นดูอยู่เหมือนกัน
เขาต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ
คงติดมาจากเจียงจืออวี๋แน่เลย
ตอนกำลังกินข้าว วิทยุติดต่อสื่อสารที่ช่างภาพทิ้งไว้ก็ส่งเสียงปี๊บ ๆ ดังขึ้น
เจียงจืออวี๋ลองกดอยู่พักหนึ่งกว่าจะหาปุ่มรับสายเจอ
พอกดรับ เสียงผู้กำกับหวังก็ดังออกมาทันที
“คุณเจียง? คุณเซียว? ใช่พวกคุณหรือเปล่า?”
เจียงจืออวี๋รู้สึกว่าฉากนี้ชวนให้นึกถึงหนังสายลับมาก
เธอจับวิทยุติดต่อสื่อสารไว้ แล้วพูดอย่างจริงจังว่า “เปลี่ยนเมื่อคี่ ไม่เปลี่ยนเมื่อคู่!”
ผู้กำกับหวัง “เครื่องหมายดูที่จตุภาค...??”
ไม่ใช่แล้ว!
นี่ใช่เวลามาท่องรหัสลับกันไหม!
แฟน ๆ ในห้องไลฟ์เห็นสถานการณ์ทางฝั่งผู้กำกับหวังแล้วแทบขำจนบ้า
【คุยเรื่องสำคัญอยู่! จริงจังหน่อยได้ไหม!】
【ผู้กำกับหวังโดนลากลงหลุมไปด้วยแล้ว】
【นี่มันกระตุ้นโค้ดระดับพื้นฐานแล้วสินะ!】
【พูดจริงนะ ฝนตกหนักขนาดนี้ เป็นห่วงเซียวเหลียงจัง พวกเขาคงไม่เป็นไรใช่ไหม?】