ผู้กำกับสือหัวเราะลั่น ก่อนประกาศอย่างโหดร้ายว่า “คุณครูเจียง ขอโทษด้วย ภารกิจทั้งสองของคุณล้มเหลวหมดแล้ว”
เจียงจืออวี๋: “...”
มอ!!!
ในห้องไลฟ์พลันเต็มไปด้วยข้อความหัวเราะรัว ๆ
【เห็นปลาน้อยทำหน้าเอือมแบบนี้แล้ว ก็มีเสน่ห์ไปอีกแบบนะ!】
【ขำจะตาย ปลาน้อยป้องกันทุกอย่างไว้ได้ ยกเว้นโชคชะตา】
【ข่าวใหญ่—เดินทางดี ๆ นะ—】
【แตงโมน้อยน่าสงสาร! ทุกคนรีบแบ่งกันคนละชิ้นเลย】
【เจียงจืออวี๋พยายามขนาดนั้นแท้ ๆ กลับเป็นคนแรกที่พลาดภารกิจคู่แบบเต็ม ๆ ฮ่า ๆๆ】
เจียงจืออวี๋จมดิ่งสู่ความสิ้นหวังอย่างเงียบงัน
ลาก่อน แตงโมของฉัน
ลาก่อน ไข่ของฉัน
ลาก่อน ห้องเดี่ยว
ตอนนั้นเอง เจียงจืออวี๋ได้ยินฉีซือหัวเราะเบา ๆ
เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มมีเอกลักษณ์มาก แค่ได้ยินเสียงหัวเราะแบบคนรวยเก่าแก่ของเขา ก็จินตนาการภาพเขาในชุดสูทเนี้ยบได้แล้ว
เจียงจืออวี๋: ?
ไม่ใช่ว่าคนแก่กลายเป็นคนเลว แต่คนเลวต่างหากที่แก่ตัวลง
แต่แล้ว
ไม่ใช่แค่ฉีซือที่หัวเราะ แม้แต่กวนหลินก็ยังหัวเราะด้วย
หลังข่าวใหญ่สะเทือนวงการของเจียงจืออวี๋ตายจากไป บรรยากาศในบอยแบนด์บอยส์ก็เพิ่งจะกลมเกลียวขนาดนี้เป็นครั้งแรก
แอนโธนีถึงกับขยับเข้ามาใกล้ แล้วถามเจียงจืออวี๋อย่างคาดหวังว่าจะขอหยิบไปกินสักชิ้นได้ไหม
ฉีซือดันแว่นขึ้น พูดอย่างรังเกียจว่า “แตงโมช่วงนี้ไม่หวาน อย่ากินเลย มีแต่แตงโมที่ฉีดยาทั้งนั้น”
เจียงจืออวี๋: ……
กดดันแตงโมลูกเดียวเนี่ยนะ?
โห ร้ายเกินไปแล้ว
เจียงจืออวี๋ตัดสินใจว่าจะร้ายกว่าพวกเขาให้ได้
ภาพลักษณ์คนพลังงานต่ำปิดฉากลง
ต่อจากนี้เธอจะตั้งใจปั้นภาพลักษณ์บีเกิลของตัวเองแล้ว
แฟน ๆ ทั้งหลาย นี่คือยุคสมัยอันรุ่งเรืองตามที่พวกคุณหวังไว้ไงล่ะ