หลังการประชุมสิ้นสุดลง เสี่ยวอวี้ก็รีบกลับไปยังหน่วยจงหมิงเพื่อจัดการสองเรื่องทันที
เรื่องแรก คือการส่งสาส์นถึงหานเฟิงซึ่งยังอยู่ที่จงหยวนและฝ่ายทะเลตะวันออก เพื่อจัดคนไปติดต่อหานเฉินและติดตามปัญหาการส่งมอบงานในภายหลัง
เรื่องที่สอง คือการรีบจัดคนชุดหนึ่งไปยังสี่อำเภอหวยเป่ยเพื่อรับช่วงงานบริหาร
จินเฟิงก็มุ่งหน้ากลับเข้าไปในโรงถลุงเหล็กแห่งใหม่อีกครั้ง คอยควบคุมดูแลการผลิตเครื่องจักรไอน้ำขนาดใหญ่และเครื่องกำเนิดไฟฟ้าด้วยตนเอง
พอตกเย็นของวันรุ่งขึ้น หานเฟิงซึ่งอยู่ไกลถึงจงหยวนก็ได้รับสาส์นจากเสี่ยวอวี้ แล้วจึงส่งคนไปติดต่อหานเฉิน
ส่วนซวีกังที่ฝั่งทะเลตะวันออกก็ได้รับคำสั่งเช่นกัน แต่เขาไม่ได้ลงมือด้วยตนเอง กลับส่งเสี่ยวเจ้าไปตามหาครอบครัวของหานเฉิน
เมื่อเสี่ยวเจ้าเดินทางมาถึงหอการค้าจินชวน หานหลิวซื้อกำลังจัดเรียงสินค้าอยู่ในคลัง ลูกสองคนก็ช่วยกันอยู่ข้างๆ
พอเห็นเสี่ยวเจ้าเดินเข้ามา หานหลิวซื้อก็เอ่ยถามด้วยความสงสัย "ท่านผู้นี้ ที่นี่คือคลังสินค้า คนนอกเข้ามาไม่ได้ ท่านมาผิดทางหรือไม่? ตามทางเดินนี้ไปจนสุดแล้วเลี้ยวซ้ายก็จะเป็นร้านค้าละเจ้าค่ะ!"
"ข้ามิได้มาผิดทาง ข้ามาหาคน!" เสี่ยวเจ้ายิ้มพลางถาม "ถามหน่อยเถิด ท่านคือหานหลิวซื้อหรือไม่?"
"ใช่เจ้าค่ะ" หานหลิวซื้อเห็นอีกฝ่ายมาหาตนก็หยุดงานในมือ "ท่านหาข้ามีเรื่องอันใดหรือ?"
"ข้าคือจ้าวซิ่วรุ่ย ผู้ช่วยของนายอำเภอ" เสี่ยวเจ้าตัวแนะนำตัวเองแล้วจึงถาม "ที่นี่ทำงานและใช้ชีวิตเป็นอย่างไรบ้าง พอใจหรือไม่?"