"อีกที!"
เสียงหัวเราะของจิ้นซุ่ยอานเจือแววตื่นเต้นและเบิกบาน
เฉิงชีชีไม่รีบส่งเสียง แต่หมุนตัวเดินจากไปเงียบๆ ลูกสาวไม่มีพ่อตั้งแต่เล็ก ไม่ว่าท่านลุงหนวดจะมีจุดประสงค์ใด อย่างน้อยลูกสาวก็มีความสุข
ราตรีค่อยๆ ล่วงลึก
"ท่านแม่ ข้าชอบท่านลุงหนวดจังเลย"
"ถ้าท่านลุงหนวดมาเล่นกับข้าทุกวันได้ก็คงดี"
จิ้นซุ่ยอานซบอยู่บนบ่าของเฉิงชีชี นัยน์ตาสุกใสเปี่ยมไปด้วยความยินดี
"อันอัน ยังจำที่แม่เคยบอกเจ้าได้ไหม"
เฉิงชีชีลูบผมนุ่มสลวยของลูกสาวเบาๆ กล่าวว่า "ตรงที่เสื้อผ้าปกปิดไว้ ห้ามใครแตะ"
"ข้ารู้ แล้วก็ห้ามให้ใครมาจูบข้า"
จิ้นซุ่ยอานพลิกตัวลุกขึ้นนั่ง นับนิ้วมือพลางกล่าว "รถม้าคนแปลกหน้าขึ้นไม่ได้ ห้ามอยู่กับผู้ชายในห้องตามลำพัง เวลามีคนถามทางก็ชี้ทางให้ได้ แต่ห้ามเดินตามเขาไป..."
ถ้อยคำสดใสดังระฆังของจิ้นซุ่ยอานทำให้เฉิงชีชีวางใจ ถามว่า "แล้วถ้าคนเลวจับตัวไปล่ะ"
"ข้าก็วิ่งหนี ไปที่ที่มีคนเยอะ" จิ้นซุ่ยอานเอียงศีรษะ กล่าว "หรือไม่ก็ ทุบข้าวของในร้าน"
"ดีมาก"
เฉิงชีชีจุ๊บเสียงดังบนแก้มของนาง ลูกสาวของนางช่างน่ารักจริงๆ!
ห้องถัดไป
"ท่านพ่อ ท่านรู้สึกไหมว่าเฮยถู่องครักษ์คนนี้ดูคุ้นตามาก"
วันนี้หลิ่วซู่อี๋อารมณ์ดี ปักพัดสองหน้าเสร็จอีกเล่มหนึ่ง ฉากบังตาก็ทำเสร็จอีกผืนหนึ่ง ทางโรงน้ำตาลก็ทำกำไรและแบ่งเงินกันแล้ว ต่อไปนี้ความสัมพันธ์กับคนในหมู่บ้านจะแน่นแฟ้นยิ่งขึ้น!
พวกนางไม่ต้องกังวลว่าจะถูกกลั่นแกล้งในหมู่บ้านอีก!