ฟางเสี่ยวจวินมองดูท่าทางร้อนใจของเหมาหยวนหยวน ในใจเขาก็ไม่รู้ว่าเรื่องนี้ควรแก้ไขอย่างไร
ตอนนี้ก็ได้แต่เดินไปทีละก้าว ดูไปทีละก้าว
"หยวนหยวน เรื่องนี้ไม่ต้องกังวล"
"เมื่อคืนวานฟางต้าขุยไอ้สารเลวนั่น มันบุกรุกเข้ามาในบ้านเธอเพื่อก่ออาชญากรรม ฉันนี่แหละที่เข้าช่วยเหลืออย่างกล้าหาญ"
"ถึงตำรวจสืบรู้เข้า ก็ไม่จัดการอะไรฉันหรอก"
"ตอนนี้เวลาก็ไม่เช้าแล้ว เธอรีบไปทำอาหารเที่ยงเถอะ อีกสักพักกินอาหารเที่ยงเสร็จ พวกเราไปโรงพยาบาลตำบลเยี่ยมพ่อเธอกันตั้งแต่หัววัน"
ฟางเสี่ยวจวินพูดออกไปเช่นนี้ ในใจของเหมาหยวนหยวนก็สงบลงบ้างเล็กน้อย
"ได้ค่ะ พี่เสี่ยวจวิน งั้นฉันกลับก่อนนะ"
พูดจบ เหมาหยวนหยวนก็หันกายเดินออกจากประตูบ้านฟางเสี่ยวจวิน กลับไป
ฟางเสี่ยวจวินอยู่ที่บ้านพลางปัดกวาดทำความสะอาด พลางจัดระเบียบความคิดไปด้วย
อีกสักพักกินอาหารกลางวันเสร็จแล้ว ต้องไปโรงพยาบาลตำบลดูอาการป่วยของเหมาโย่วเกิน
กลับมาแล้ว ตอนเย็นต้องไปกินข้าวที่บ้านเหมากุ้ย
กินข้าวเย็นแล้ว บ้านของตัวเองก็ทำความสะอาดเสร็จ ก็เข้านอนได้
แต่เขากะว่าพอตกดึกแล้ว ค่อยไปที่บ้านของจางชุ่ยฮวา ทำเรื่องเสียวซ่านั่นกับอีนังคนนี้ นั่นถึงจะสะใจ
ในใจกำลังคิดพลางเคลิ้มไปตาม พลันรู้สึกว่าวันคืนนี้มีรสชาติขึ้นมา
ก็ปัดกวาดอยู่อย่างนี้อีกชั่วโมงกว่า ในบ้านในที่สุดก็เก็บกวาดสะอาดหมดจด
ตอนนี้ เวลาก็ย่างเข้าสิบโมงเช้าแล้ว
ฟางเสี่ยวจวินถือกะละมังกับผ้าขนหนู ออกไปอาบน้ำล้างตัวอยู่ริมบ่อน้ำในลานบ้านชั่วครู่หนึ่ง แล้วเปลี่ยนใส่เสื้อผ้าสะอาดชุดหนึ่ง
ต่อจากนั้น เขาก็หันกายไปบ้านของจางชุ่ยฮวาที่อยู่ติดกัน
เพิ่งก้าวเข้าลานบ้านนาง ก็เห็นที่มุมลานบ้านมีต้นกล้าแตงกวาต้นหนึ่งกับต้นกล้าบวบอีกต้นหนึ่ง เถาวัลย์งอกปกคลุมเต็มค้างไม้ไผ่ข้าง ๆ ไปหมดแล้ว