หญิงสาวที่จ้องฟางเสี่ยวจวินไม่ละสายตาคนนี้ ก็คือเจี่ยงซูเหยานั่นเอง
เจี่ยงซูเหยาได้รับคำสั่งจากคุณหนูใหญ่ตระกูลเจี่ยง เจี่ยงหว่านชิง ให้มาสะกดรอยตามฟางเสี่ยวจวิน ดูว่าเขารักษาคนป่วยแบบไหนในห้องผู้ป่วย
เธอปลอมตัวแต่งองค์ทรงเครื่องเป็นสาวบ้านนอก แล้วสะกดรอยฟางเสี่ยวจวินมานานกว่าชั่วโมงแล้ว
ตอนนี้เธอก็แอบฟังบทสนทนาระหว่างฟางเสี่ยวจวินกับหญิงสาวอีกคนอย่างเงียบๆ
รู้ว่าพวกเขากำลังรอผลตรวจจากห้องแล็บของคนป่วยที่เพิ่งส่งมาเมื่อสักครู่
ดังนั้น เธอจึงแอบรออยู่ข้างๆ ด้วย
ผ่านไปประมาณสิบนาที
ผู้อำนวยการไป๋ก็ถือรายงานเดินหน้าตึงมา
พอเขาเห็นมู่ชิงเหยียนก็ยิ้มพลางพูดว่า "คุณครับ เมื่อกี้พนักงานโรงแรมของคุณตรวจดูแล้ว ไม่มีอะไรน่าห่วง"
"อีกอย่าง ส่วนที่อุดตันในหัวใจของเขาเดิมก็ทะลวงเปิดออกได้มาก"
"เมื่อกี้ผลตรวจออกมา หัวใจของเขายังอุดตันอีกสิบเปอร์เซ็นต์"
"นี่คือรายงาน คุณถือไว้ ต่อไปแค่กินยาตามเวลา ห้ามกินของมันเกินไป ก็ไม่น่ามีปัญหาใหญ่อะไร"
มู่ชิงเหยียนรับรายงานจากมือผู้อำนวยการไป๋แล้ว ก็กล่าวขอบคุณว่า "ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ ผู้อำนวยการไป๋"
"ไม่ต้องเกรงใจ งั้นผมไปทำงานก่อน"
"ได้เลย ได้เลย"
ผู้อำนวยการไป๋ก็หมุนตัวเดินจากไป
ผ่านไปไม่ถึงสองนาที พ่อครัวต้าหนิวก็เดินช้าๆ เข้ามา
เขาเดินมาถึงข้างมู่ชิงเหยียน สีหน้าตื่นเต้นมาก
"คุณมู่ครับ ไม่นึกเลยว่าผมจะเคราะห์ร้ายกลายเป็นดี"
"เมื่อกี้โรงพยาบาลตรวจหัวใจให้ผม พบว่าเส้นเลือดยังอุดตันเหลือแค่สิบเปอร์เซ็นต์"
"ผมตรวจละเอียดมากเมื่อสามปีก่อน หมอบอกว่าอุดตันหกสิบห้าเปอร์เซ็นต์ ต้องผ่าตัดใส่ขดลวดทันที"