【ตรวจพบว่าโฮสต์เติมพลังงานเสร็จสิ้น กำลังเปิดใช้งานระบบจอมอาณาเขต!】
【ความคืบหน้าการเปิดใช้งาน 1%……47%……99%……】
【ติ๊ง! เปิดใช้งานล้มเหลว】
อาซูเรียน: “เกิดอะไรขึ้น?”
【โฮสต์ยังไม่มีอาณาเขต จึงเปิดใช้งานไม่สำเร็จ!】
หนวดมังกรของอาซูเรียนกระตุก
“นิ้วทองคำของข้า ถ้าไม่มีกรงเล็บมังกรทองก็รับของไม่ได้หรือไง?”
【ตรวจพบว่าโฮสต์เพิ่งฟักออกจากไข่ ในระยะเวลาอันสั้นจึงไม่อาจครอบครองอาณาเขตได้!
กำลังเปลี่ยนไปใช้แผนสำรอง……เปิดใช้งานโหมดมังกรวัยเยาว์แล้ว】
อาซูเรียนชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำว่าโหมดวัยเยาว์
“เดี๋ยวก่อน อย่างน้อยข้าก็เป็นมังกรแท้แล้ว ยังต้องให้โหมดวัยเยาว์มาคอยควบคุมอีกหรือ?”
【ติ๊ง โฮสต์ลองบอกมาสิว่าโตเป็นผู้ใหญ่แล้วหรือยัง? ใช้ชีวิตด้วยตัวเองได้หรือเปล่า?】
อาซูเรียนเงียบไปครู่หนึ่ง
“เอาละ เจ้าพูดถูก ข้ายังทำไม่ได้จริง ๆ มังกรน้อยที่ไม่มีแม่ก็เหมือนต้นหญ้า!”
สิ้นเสียงนั้น ฉับพลันนั้นเอง
ม่านแสงสีฟ้าก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา ขอบม่านมีประกายสายฟ้าและหมอกเมฆวนเวียนอยู่หลายสาย ดูแวบแรกแล้วช่างอลังการเสียจริง!
ทว่าเมื่ออาซูเรียนเพ่งมองอีกครั้ง พื้นที่ถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์กลับเป็นสีเทา
เทาจนชวนสะพรึง เทาเรียบเป็นระเบียบ
มีตัวอักษรใหญ่ไม่กี่ตัวเขียนกำกับไว้ว่า 【ยังไม่เปิดใช้งาน ไม่สามารถใช้ได้】
จากนั้นแผงข้อมูลก็ปรากฏขึ้น
【ระบบจอมอาณาเขต 0.1 (ฉบับพิเศษสำหรับมังกรน้อย)】
【โฮสต์: อาซูเรียน】
【เผ่าพันธุ์: มังกรน้ำเงิน × มังกรเงิน (สายเลือดกลายพันธุ์)】
【ช่วงอายุ: มังกรน้อย (0~5 ปี)】
【ความยาวลำตัว: 1.5 เมตร】 (มังกรน้อยทั่วไปยาวประมาณ 1~1.2 เมตร)
สายเลือดมังกรน้ำเงิน (เสริมคุณสมบัติสายฟ้าและดิน)
สายเลือดมังกรเงิน (เสริมคุณสมบัติน้ำแข็งและน้ำ)
【ระดับ 3】 (โฮสต์ในปัจจุบันอ่อนแอ), (พรสวรรค์โดดเด่น)
【หมายเหตุคำเตือน! ระดับเป็นมาตรฐานทั่วไปของโลกนี้ แต่ระดับไม่ได้เท่ากับพลังต่อสู้
แม้อยู่ระดับเดียวกันก็ยังมีความแตกต่าง อย่าเหมารวมเป็นอันขาด!】
อาซูเรียนเบิกตากว้าง
“ช่างกล้าบอกว่าข้าอ่อนแอ ระบบไม่ต้องเขียนตรงนี้ก็ได้ ข้ารู้ตัวดี ในความทรงจำสืบทอดของเผ่ามังกรก็มีบันทึกไว้!”
【ข้าทำไปก็เพื่อประโยชน์ของโฮสต์ นับเป็นการกระตุ้นให้โฮสต์พัฒนาตัวเองด้วย】
อาซูเรียนไม่ตอบ แล้วเลื่อนดูต่อ
【แผงอาณาเขต】
อาณาเขตปัจจุบัน: ไม่มี
ประชากรในอาณาเขตปัจจุบัน: 0
ความอุดมสมบูรณ์ของอาณาเขต: 0
ความภักดีของประชากร: ยังไม่มีประชากร จึงประเมินไม่ได้
【กฎของระบบ】
กฎข้อหนึ่ง: ยิ่งอาณาเขตที่โฮสต์ครอบครองและปกครองกว้างใหญ่เท่าไร โบนัสรางวัลก็ยิ่งสูงขึ้น
กฎข้อสอง: ยิ่งอาณาเขตอุดมสมบูรณ์ โบนัสรางวัลก็ยิ่งสูงขึ้น
กฎข้อสาม: ยิ่งมีประชากรมากและมีความภักดีสูง โบนัสรางวัลก็ยิ่งสูงขึ้น
อาซูเรียนจ้องกฎเหล่านั้น อ่านซ้ำไปซ้ำมา แล้วจมอยู่ในห้วงความคิด
“ไม่ถูกสิ มีปัญหาแล้ว!”
ความทรงจำสืบทอดของมังกรที่เขาได้รับมาบอกไว้อย่างชัดเจน
มังกรชั่วร้ายห้าสีแทบทั้งหมดได้ทรัพย์สมบัติและทรัพยากรมาด้วยการปล้นสะดมและโจรกรรม
มีเพียงส่วนน้อยที่โดดเด่นด้านสติปัญญา โดยเฉพาะมังกรน้ำเงินกับมังกรเขียว
พวกมันจึงยอมเสียเวลาและกำลังไปสร้างอาณาเขตของตนเอง แน่นอนว่าเป้าหมายก็เพื่อปล้นทรัพย์สมบัติและขุดทรัพยากรได้อย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืนยิ่งขึ้น
แต่มังกรชั่วร้ายห้าสีทุกตัวล้วนเป็นทรราชกระหายเลือด ไม่มีข้อยกเว้น!
นอกจากลูกมังกรที่เลี้ยงดูด้วยตนเองแล้ว ก็แทบไม่มีบริวารที่ภักดีอย่างแท้จริง
มังกรชั่วร้ายคือคำพ้องความหมายของความชั่วร้าย!
พูดได้ว่าเมื่อเผ่าพันธุ์ใดพบเห็นมังกรชั่วร้าย ในใจย่อมมีแต่ความหวาดกลัว ไม่มีความภักดี!
ยกเว้นพวกมนุษย์กิ้งก่า
พวกมันเกิดมาพร้อมความคลั่งไคล้และภักดีต่อมังกร เรียกได้ว่าเพียงเห็นมังกรก็พร้อมหมอบกราบแทบเท้า
แน่นอนว่าถ้าเจอมังกรที่แข็งแกร่งกว่า พวกมันก็หันไปทรยศทันที!
แล้วข้าจะทำให้เผ่าพันธุ์อื่นภักดีได้อย่างไร? หรือในอนาคตข้าจะต้องเป็นมังกรชั่วร้ายผู้ครองอาณาเขตที่มีแต่มนุษย์กิ้งกายอมติดตามหรือ?
อีกอย่าง
หากอยากเป็นจ้าวมังกรชั่วร้ายผู้ครอบครองอาณาเขต
อย่างน้อยก็ต้องมีพลังถึงช่วงวัยรุ่น จึงจะไม่ถูกขุมกำลังอื่นยกมาปราบได้ง่าย ๆ
มังกรชั่วร้ายทั่วไปต้องใช้เวลาอย่างน้อยห้าหกสิบปีกว่าจะถึงช่วงวัยรุ่น
“กว่าข้าจะถึงช่วงวัยรุ่น อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาหลายสิบปี
ต้องโตถึงช่วงวัยรุ่นก่อนถึงจะรักษาอาณาเขตไว้ได้
หมายความว่าข้าต้องรออีกห้าสิบปี ระบบถึงจะมีประโยชน์หรือ?”
“ไม่ถูกสิ มีปัญหาแล้ว! ระบบมีปัญหา!” อาซูเรียนร้องในใจอย่างร้อนรน
ระบบส่งเสียงปลอบใจขึ้นมาได้จังหวะพอดี
【ไม่เป็นไร โฮสต์ อย่าเพิ่งรีบร้อน ระบบรอได้】
【ระบบนี้จะอยู่เคียงข้างโฮสต์ ไม่พรากจากกัน ร่วมทุกข์ร่วมสุขไปจนตาย!】
“ขอบใจจริง ๆ ระบบ แต่ข้าจะอยู่ถึงตอนนั้นหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย!”
【โปรดอย่าท้อแท้! ระบบยังมีฟังก์ชันอื่นที่ใช้ได้ ขอให้โฮสต์ศึกษาวิธีใช้งานอย่างละเอียด】
อาซูเรียนตรวจดูระบบอย่างจริงจัง
เขาใช้กรงเล็บจิ้มม่านแสงสองสามครั้ง พื้นที่สีเทาเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ยังคงนิ่งสนิท
【ส่วนก่อสร้างอาณาเขต: ยังไม่ปลดล็อก】 【ส่วนร้านค้า: ยังไม่ปลดล็อก】 【ส่วนภารกิจ: ยังไม่ปลดล็อก】 【ส่วนสุ่มรางวัล: ยังไม่ปลดล็อก】 ……
ตรวจดูจนทั่วแล้ว ทั้งระบบมีเพียงสองส่วนที่สว่างอยู่
ส่วนหนึ่งคือ 【แผงคุณสมบัติ】 ที่เขาเพิ่งดูไป
อีกส่วนหนึ่งอยู่ตรงมุม มีแสงสลัวส่องออกมาจาก 【สารานุกรม】
“มีแค่นี้หรือ?”
อาซูเรียนใช้กรงเล็บแตะสารานุกรม
“แล้วชุดของขวัญมือใหม่ล่ะ? รางวัลมือใหม่ล่ะ?”
【ระบบนี้ยึดมั่นในแนวคิดการพัฒนาอย่างยั่งยืน……】
【คำอธิบายสารานุกรม: จะบันทึกสิ่งมีชีวิตที่โฮสต์เคยเห็นด้วยตาตนเองและสังเกตการณ์ในระยะใกล้โดยอัตโนมัติ
เมื่อบันทึกเสร็จสิ้น จะสามารถตรวจดูข้อมูลโดยละเอียด และปลดล็อกรางวัลสารานุกรมที่เกี่ยวข้อง】
【จำนวนรายการที่บันทึกในปัจจุบัน: 1】
อาซูเรียนเริ่มสนใจขึ้นมา
บันทึกไปแล้วหนึ่งรายการหรือ? ตั้งแต่เขาฟักออกจากไข่มาจนถึงตอนนี้ สิ่งมีชีวิตที่เคยเห็นก็มีแค่...
เขาเงยหน้ามองแม่มังกรน้ำเงิน ไอซารา ซึ่งอยู่ไม่ไกล
ม่านแสงวูบไหว สารานุกรมเปิดออก
【ชื่อ: มังกรน้ำเงิน (มังกรห้าสี · มังกรแท้)】
【เผ่าพันธุ์และแนวทาง: ชั่วร้ายที่ยึดมั่นในระเบียบ】
【ลักษณะภายนอก】 เกล็ดมีสีตั้งแต่ฟ้าใสไปจนถึงน้ำเงินเข้ม สีจะยิ่งเข้มขึ้นเมื่ออายุมากขึ้น มีกระดูกเขางอกนูนบริเวณจมูก
ดวงตาเป็นประกายดุจอัญมณี รอบรูจมูกมักมีสายฟ้าแลบวนเวียนอยู่
หมายเหตุพิเศษของรายการนี้: มังกรน้ำเงินบางตัวอาจกลายพันธุ์ด้วยเหตุผลทางสายเลือด เช่น เกล็ดมีประกายสีเงิน ถือเป็นปรากฏการณ์ปกติ ไม่จำเป็นต้องไปพบแพทย์
อาซูเรียน: “……?”
หมายเหตุบรรทัดสุดท้ายนี่เขียนถึงข้าโดยเฉพาะเลยใช่ไหม?!
เขากลั้นคำบ่นแล้วอ่านต่อไป
【คำบรรยายพลัง】 มังกรน้ำเงินเป็นผู้ครองทะเลทรายในหมู่มังกรห้าสี เชี่ยวชาญการควบคุมสายฟ้าและพายุทราย
พลังต่อสู้ระยะประชิดของมังกรน้ำเงินเป็นรองเพียงมังกรแดงในหมู่มังกรห้าสี ทั้งยังมีสติปัญญาสูง
พวกมันแทบไม่ใช้กำลังดิบแก้ปัญหา แต่ชอบใช้พันธสัญญา หนี้สิน และความหวาดกลัวถักทอเป็นตาข่าย ล่อให้เหยื่อเดินเข้ามาติดกับเอง
พวกมันจะเค้นผลประโยชน์จากทาสจนหมดสิ้น แม้กระทั่งวาระสุดท้ายของชีวิต (ต่อให้เป็นลูกของตัวเองก็ตาม)
เมื่ออ่านมาถึงตรงนี้ อาซูเรียนก็เงียบไป
เขาค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น มองแม่มังกรน้ำเงินของตน
ไอซารากำลังหรี่ตางีบหลับ ปลายหางแกว่งไหวเบา ๆ ไปกับพื้น
มุมปากประดับรอยยิ้มบางเบา ร้อยทั้งร้อยคงกำลังนับเหรียญทองอยู่ในฝัน
อาซูเรียนก้มหน้าลงอีกครั้ง มองข้อความในสารานุกรม
เค้นจนหยดสุดท้าย... แถมยังมีหมายเหตุเด่นหราอยู่ว่า “ต่อให้เป็นลูกของตัวเอง!”
อาซูเรียนสงสัยอย่างยิ่งว่าเมื่อถึงวันที่เขาหย่านม
แม่แท้ ๆ จะยื่นสัญญาขายตัวมาให้เขาเซ็นชื่อ ประทับรอยกรงเล็บมังกรหรือไม่
จู่ ๆ อาซูเรียนก็รู้สึกว่าชีวิตมังกรของตน
นับตั้งแต่วินาทีที่เปล่งนามแท้ออกมา แม่แท้ ๆ ก็จัดเตรียมทุกอย่างไว้ให้เรียบร้อยหมดแล้ว
【ติ๊ง!】
【มอบรางวัลสารานุกรม: บันทึกมังกรแท้เผ่าพันธุ์มังกรน้ำเงินเป็นครั้งแรก
รางวัลวิชา: ลมหายใจมังกร (ฉบับมังกรน้อย) ลมหายใจสายฟ้า ลมหายใจน้ำแข็ง】
อาซูเรียนยืนนิ่งงัน ลมหายใจมังกรอะไรนะ?
“ระบบ เจ้าไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม? ลมหายใจมังกรไม่ใช่วิชาเฉพาะของมังกรหรือ? ให้รางวัลเป็นวิชาที่อนาคตข้าก็ใช้ได้อยู่แล้ว หมายความว่าอย่างไร?”
อาซูเรียนซักไซ้ระบบในใจ
【แจ้งเตือนจากระบบ: วิชาที่ได้รับจากรางวัลสารานุกรม สุ่มมาจากวิชาทั้งหมดของสิ่งมีชีวิตในรายการ ระบบไม่อาจแทรกแซงกระบวนการสุ่มได้】
“เจ้าหมายความว่าข้าดวงซวยเองหรือ!”
【ใช่แล้ว โฮสต์】
“ระบบ เจ้าแน่ใจนะว่าไม่ได้ตั้งใจยั่วโมโหข้า?”
【ระบบขอแจ้งโฮสต์ว่า วิชาลมหายใจมังกรก็เป็นวิชาที่มีเพียงมังกรวัยเยาว์เท่านั้นที่ใช้ได้】
【การได้ใช้ลมหายใจมังกรเฉพาะสำหรับมังกรน้อย ซึ่งเป็นผลงานที่ระบบปรับปรุงให้ดียิ่งขึ้นก่อนเวลาอันควร ก็นับเป็นการเสริมความแข็งแกร่งอย่างหนึ่ง】
เสริมความแข็งแกร่งกับผีน่ะสิ! ตอนนี้อาซูเรียนหมดแรงจะเถียงแล้ว
เขาก้มมองกรงเล็บของตน แล้วมองระบบที่เต็มไปด้วยสีเทา ก่อนจะหันไปมองสารานุกรม
หากอยากแข็งแกร่งขึ้น นอกจากกินกับนอนแล้ว ก็ต้องเริ่มจากบันทึกสิ่งมีชีวิตให้มากขึ้น
บันทึกสิ่งมีชีวิต ปลดล็อกรางวัล
แต่เรื่องนั้นค่อยว่ากันทีหลัง ตอนนี้เขาทำได้เพียงอาศัยพรสวรรค์ของมังกรแท้ นอนหลับให้ร่างกายเติบโต
อาซูเรียนแหงนหน้าขึ้น 45 องศา มองท้องฟ้า…
แล้วเอ่ยคำถามแรกในหัวใจมังกร!
“สรุปแล้ว ตอนนี้ประโยชน์ที่ใหญ่ที่สุดของระบบจอมอาณาเขต คือเปิดสารานุกรมประวัติแม่ให้ข้าดูใช่ไหม?”
【ใช่แล้ว】