ดึงคนมาร่วมทีมได้หนึ่งกลุ่ม จางเสี่ยวเสี่ยวก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาก อย่างน้อยเซียวอิ่นชวนก็รับรู้บุญคุณครั้งนี้ ดีกว่าปล่อยให้ทุกอย่างยุ่งเหยิงในตอนนั้น
เซียวอิ่นชวนจากไปหลังจากนั้น ให้ทีมรักษาความปลอดภัยของเขาย้ายที่พักมาใกล้กลุ่มของจางเสี่ยวเสี่ยว จะได้ดูแลกันและกัน
ทีมรักษาความปลอดภัยถึงกับแจกบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปสองถ้วย เครื่องดื่มสองขวด และอาหารกระป๋องอีกสองสามกระป๋องให้แต่ละคน
ช่วงเวลาแบบนี้ ข้าวของยิ่งมากยิ่งดี
ทางจางเสี่ยวเสี่ยวไม่มีใครปฏิเสธ รับไว้ทั้งหมด เขตบริการทางด่วนที่นี่ไม่มีพนักงาน จึงไม่มีอาหารปรุงสุก แต่ห้องน้ำร้อนยังเปิดอยู่ เลยรองน้ำร้อนมากินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปได้
เด็กน้อยหลิวซินเยวี่ยดีใจที่สุด เธอรู้สึกว่าบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอร่อยสุดยอด
จางเสี่ยวเสี่ยวหาเก้าอี้มาได้สองสามตัว เช็ดถูพอเป็นโต๊ะ วางบะหมี่ไว้ด้านบน หวังลี่หมิ่นกับหลิวหยางก็กางเสื่อตั้งแคมป์ออกมา
หลิวซินเยวี่ยก็ไปนั่งบนเสื่อตั้งแคมป์ เฝ้าบะหมี่บนเก้าอี้ "หอมจัง!"
เด็กน้อยอารมณ์ดีและพอใจง่าย ถึงจะรู้ว่าตอนนี้อันตราย แต่พ่อแม่กับพี่ ๆ อยู่เคียงข้าง
ก็เลยรู้สึกอุ่นใจ
ฟ่านเจียเหวินลูบหัวหลิวซินเยวี่ย พลางยิ้มพูด "ใส่ไส้กรอกเพิ่มอีกสองชิ้นนี่ของดีระดับเซียนเลยนะ"
หลิวซินเยวี่ยย่นจมูก "น่าเสียดายไม่มีนี่นา!"
ซูซีล้วงไส้กรอกห่อเล็กออกมาชิ้นหนึ่ง "อันนี้ก็ไม่เลวเหมือนกัน ถึงไม่ใช่ระดับเซียนแต่ก็ขั้นของมีค่าล่ะ!"
หลิวซินเยวี่ยหรี่ตายิ้ม รับไป "ขอบคุณพี่ซีซี"