เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยดูเย็นชาไร้ความปรานี แต่พวกเขาก็พยายามเต็มที่แล้ว ยังไงเสียทั้งครอบครัวสี่คนก็ยังอยู่ด้วยกัน
สีหน้าของเซียวอิ่นชวนดูไม่ค่อยดีนัก ใจคอไม่รู้กำลังคิดอะไรอยู่
หลังจากผ่านเหตุการณ์ร้ายนี้ไป
อารมณ์ของผู้รอดชีวิตไม่มั่นคงอย่างหนัก เสียงร้องไห้ดังขึ้นไม่ขาดสาย
ต่อให้จะจัดการกับครอบครัวสี่คนไปอย่างง่าย ๆ แล้ว
ตรงส่วนโถงพักก็อยู่ไม่ได้อีก
หวาดกลัวว่าสารปนเปื้อนจะแพร่เชื้อ ทว่าร้านค้าด้านในยังพออยู่อาศัยได้
เพียงแต่ต้องพังประตูเข้าไป
กลุ่มย่อยต่างก็แอบถอยหนีเข้าไปในร้านอื่น ๆ อย่างเงียบ ๆ โดยรักษาระยะห่างมากที่สุดเท่าที่จะทำได้
ก็กลัวว่าจะมีซอมบี้มาอีก
คนปกติไม่มีอาวุธปืน
เขตบริการทางด่วนนี้ถือว่าใหญ่ แต่ก็เพราะใหญ่เกินไปจึงแบ่งเป็นหลายโซน พวกเขาอยู่ตรงแนวร้านค้าแถวแรกสุด ตรงกลางเป็นโถงทางเดิน ด้านซ้ายขวาส่วนใหญ่เป็นร้านอาหารเล็ก ๆ ห้องน้ำและโซนต้มน้ำก็อยู่สุดแนวนี้พอดี
ก่อนหน้านี้ทุกคนหลบอยู่ตรงโถงทางเดินนี่แหละ แต่ละคนยึดพื้นที่คนละส่วน ส่วนใหญ่เพราะอยู่ใกล้โซนจอดรถยนต์เล็ก เป็นจุดที่ใกล้ที่สุดหลังจากลงจากรถ มีอะไรก็อพยพหนีได้ทันที
ตอนนี้โถงทางเดินอยู่ไม่ได้แล้ว ต้องหาที่พักใหม่เท่านั้น
ทีมเล็ก ๆ ของจางเสี่ยวเสี่ยวกับเซียวอิ่นชวนอยู่ใกล้ร้านสะดวกซื้อ จึงได้เวลาเริ่มงัดกุญแจ ออกแรงไม่กี่ที ก็กระชากกุญแจออกอย่างรุนแรง
แล้วรีบเข้าไปหลบ
ตอนที่ระเบียบยังไม่พังทลายหมด ทุกคนปฏิบัติตามกฎหมายมานานหลายปี ชั่วขณะหนึ่งจะให้พังกุญแจเข้าไปจริง ๆ ก็ทำไม่ลง เห็นได้ชัดว่าตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไปอีกแล้ว ผู้คนต้องปรับตัวให้ชินกับสภาพแวดล้อมที่เลวร้ายตรงหน้า