หวังเหย่ยืนอยู่หน้าร้านชุดชั้นใน มองภารกิจใหม่ที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอระบบ จนเกือบจะระเบิดอารมณ์ตรงนั้น
สะสมเสื้อผ้าชั้นในของสาวสวยที่มีคะแนนความสวย 95 คะแนนขึ้นไปห้าชิ้น?
ความคืบหน้าปัจจุบัน: 0/5
รางวัล: กล่องสุ่มลับระดับสูงสุด
เดิมทีหวังเหย่อยากด่าระบบเต็มปากว่า รสนิยมแบบนี้ยิ่งนับวันยิ่งวิปริต แถมยังต้องเป็นสาวสวยที่มีคะแนนความสวย 95 คะแนนขึ้นไปอีก
แต่พอเห็นคำว่า “ระดับสูงสุด” เขาก็กลืนคำพูดที่จวนจะหลุดออกมากลับลงคอไป
คนเราน่ะ จะหุนหันพลันแล่นเกินไปไม่ได้ เกิดกล่องสุ่มนี้เปิดออกมาเป็นรถบ้านอัปเกรดรุ่นพลังงานนิวเคลียร์ขึ้นมาล่ะ? ถ้าอย่างนั้นเขาด่าระบบไปก่อนคงขายหน้าน่าดู
หวังเหย่ก้มดูรายละเอียดภารกิจอย่างถี่ถ้วน แล้วพบว่าภารกิจนี้ไม่มีบทลงโทษเมื่อล้มเหลว แถมไม่มีข้อจำกัดด้านเวลาเลยด้วย
หวังเหย่ลูบคาง พลางคิดคำนวณในใจว่า เสื้อผ้าห้าชิ้นนี้ต้องมาจากผู้หญิงห้าคน คนละชิ้น หรือรวมกันให้ครบห้าชิ้นก็พอ?
“ระบบ คำอธิบายภารกิจของคุณคลุมเครือไปหน่อยนะ”
ระบบยึดคติทำเป็นตายสนิท ไม่ส่งเสียงตอบ
หวังเหย่แค่นหัวเราะ “ได้ คุณไม่อธิบายใช่ไหม? งั้นฉันจะตีความแบบที่เป็นประโยชน์กับฉันแล้วกัน ยังไงก็ไม่มีเวลาจำกัด ค่อย ๆ สะสมไปก็ได้”
สวี่อันอันถือถุงช้อปปิ้งจากร้านชุดชั้นในเดินนำอยู่ข้างหน้า เดินไปได้สองก้าวก็หันกลับมามองหวังเหย่
“แกแอบหัวเราะอะไรอยู่ข้างหลังอีกแล้ว?”
หวังเหย่รีบทำสีหน้าจริงจัง “ฉันกำลังคิดทบทวนชีวิต”
สวี่อันอันหรี่ตา “ทุกครั้งที่แกบอกว่ากำลังคิดทบทวนชีวิต ต่อจากนั้นต้องมีเรื่องไม่ดีแน่ ๆ”
ซูชิงเหยียนมองถุงช้อปปิ้งในมือเขา ก่อนเอ่ยเสียงเบา “คืนนี้กลับถึงโรงแรมแล้ว ต่างคนต่างเอาของกลับห้องตัวเองนะ”
หลิวรั่วซีหัวเราะเบา ๆ อย่างมีเสน่ห์ “ทำไมล่ะ กลัวน้องหวังเหย่แอบดูเหรอ?”
สวี่อันอันรีบยืนขวางหน้าถุงช้อปปิ้งทันที ราวกับแม่ไก่หวงอาหาร “กลัวเขาแอบดูเหรอ? ฉันกลัวเขาแอบเอาไปใส่ต่างหาก!”
หวังเหย่หน้าเป็นเส้นดำ “คุณผู้อำนวยการสวี่ นี่คุณใส่ร้ายกันชัด ๆ ฉันไม่มีรสนิยมแบบนั้นสักหน่อย!”
สวี่อันอันส่งเสียงฮึ “ฉันไม่แน่ใจว่าแกกล้าทำหรือเปล่า แต่ถ้าถามว่าคิดแบบนั้นไหม ฉันว่าดูออกชัดเจนเลย”