หน้าร้านอาหารทะเลแผงลอยคึกคักสุด ๆ โต๊ะถูกตั้งเรียงเป็นแถว เตาย่างส่งเสียงฉ่า น้ำมันกระเด็น ถังเบียร์มีคนล้อมวงอยู่ กลิ่นหอมลอยคลุ้งไปทั่ว
ทันทีที่ทั้งสี่คนปรากฏตัว ร้านก็เงียบลงทันตา เสียงพูดคุยจากโต๊ะใกล้ ๆ เบาลงไปด้วย
ช่วยไม่ได้ หนุ่มหล่อเสื้อยืดขาวคนหนึ่ง มีสาวสวยสุด ๆ สามคนอย่างซูชิงเหยียน สวี่อันอัน และหลิวรั่วซีอยู่ข้างกาย แต่ละคนมีเสน่ห์ต่างกัน ทั้งเย็นชา หวานแซ่บ และเป็นผู้ใหญ่
สวี่อันอันสวมเสื้อสีชมพูตัวสั้นรัดแน่น หน้าอกหน้าใจใหญ่โตสั่นไหวตามจังหวะก้าวเดิน ซูชิงเหยียนสวมเสื้อแขนสั้นกับกางเกงยีนส์ขาสั้น เผยให้เห็นขายาวเรียว ส่วนหลิวรั่วซีสวมกระโปรงรัดสะโพกสีแดงไวน์ ส่วนโค้งเว้าของสาวใหญ่นั้นเร่าร้อนสะดุดตา
พอคนกลุ่มนี้ยืนอยู่ตรงนั้น ความอิจฉาของผู้ชายรอบข้างก็พุ่งทะลุเพดาน
“เชี่ย ไอ้หมอนี่เป็นใครกัน?”
“คนเดียวพาสาวสวยระดับท็อปมาสามคนเลยเหรอ?”
“ถ้าโชคดีแบบนี้เป็นของฉัน ต่อให้อายุสั้นลงสิบปีก็ยอม”
สวี่อันอันมองซ้ายมองขวา ก่อนจะพึมพำเสียงเบา “แย่แล้ว พวกเรากลายเป็นจอมโชว์ตัวยงอีกแล้ว”
หวังเหย่ดึงเก้าอี้ออกแล้วนั่งลงอย่างใจเย็น “มีใบหน้าแบบจำลองอย่างฉันอยู่ตรงนี้ ไปที่ไหนก็เป็นจุดสนใจทั้งนั้น”
สวี่อันอันนั่งลงตามทันที แล้วค้อนเขา “อย่าชมตัวเองนักเลย เห็น ๆ อยู่ว่าพวกเราต่างหากที่ช่วยยกระดับหน้าตาของทีม”
ซูชิงเหยียนพลิกดูเมนู พลางพูดเสริมเสียงเรียบ “ประโยคนี้ตรงตามความเป็นจริง”
หวังเหย่นั่งอยู่ตรงกลาง เอ่ยอย่างเจ็บปวดใจ “คนในทีมเริ่มยึดอำนาจประธานแล้วสินะ”
เจ้าของร้านสาวถือเมนูเดินยิ้มแย้มเข้ามา พอเห็นองค์ประกอบของโต๊ะนี้ก็ยิ้มกว้างกว่าเดิม “ทุกท่านจะรับอะไรดีคะ วันนี้กุ้งตั๊กแตน ปูม้า แล้วก็หอยหลอดสดใหม่ทั้งนั้นเลยค่ะ”
สวี่อันอันยกมือทันที “หอยลายผัดเผ็ด ปูม้านึ่ง หอยนางรมกระเทียม ปลาหมึกย่าง แล้วก็ไข่นึ่งหอยเม่นกับกุ้งตั๊กแตนด้วยค่ะ!”
ซูชิงเหยียนเตือน “อย่าสั่งเยอะเกินไปนะ ตอนเย็นเรายังต้องเดินดูโชว์แสงไฟ”
สวี่อันอันพูดอย่างมีเหตุผลเต็มปากเต็มคำ “ดูโชว์แสงไฟต้องใช้แรง แรงก็มาจากอาหารทะเลไง”