เที่ยงวัน ทั้งห้าคนหาร้านอาหารหรูแถวกำแพงเมืองเพื่อกินมื้อกลางวัน
กินอิ่มดื่มหนำแล้ว หวังเหย่วางตะเกียบ ก่อนหยิบกระดาษเช็ดปากมาเช็ดปาก
“สาวสวยทั้งหลาย ต่อไปเราจะไปเจดีย์ห่านป่าใหญ่กับเมืองยามราตรีต้าถังกัน”
“แต่ก่อนจะไป เราต้องเปลี่ยนชุดกันก่อน”
สวี่อันอันขยับเข้ามาทันที ทรัพย์สินระดับจีขนาดมหึมาของเธอแนบเข้ากับขอบโต๊ะ
“เปลี่ยนเป็นชุดอะไรเหรอ?”
หวังเหย่ยิ้มพลางตอบว่า “ไปเมืองยามราตรีต้าถังทั้งที ยังไงก็ต้องใส่ฮั่นฟู่กันหน่อยสิ เน้นสัมผัสประสบการณ์แบบเต็มอารมณ์”
หลิวรั่วซีถือแก้วน้ำ ริมฝีปากแดงยกยิ้มน้อย ๆ
“ข้อเสนอของน้องหวังเหย่ไม่เลวเลยนะ”
“พี่สาวเองก็อยากลองแต่งตัวเป็นคุณหญิงแห่งราชวงศ์ถังเหมือนกัน”
เสิ่นจือเวยดันแว่นขอบเงินขึ้น
“ฮั่นฟู่มีหลายรูปแบบ จะใส่มั่ว ๆ ไม่ได้”
“ทั้งแบบถัง แบบซ่ง และแบบหมิง ล้วนมีรายละเอียดพิถีพิถัน”
หวังเหย่ลุกขึ้นยืน
“ผู้กำกับเชินเป็นมืออาชีพจริง ๆ”
“งั้นเราไปร้านที่ดีที่สุดกันเลย บริการครบวงจร ทั้งชุดทั้งแต่งหน้าทำผมจัดให้หมด”
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
หวังเหย่พาสาวทั้งสี่เดินเข้าไปในร้านลองชุดฮั่นฟู่สั่งตัดระดับหรูใกล้เจดีย์ห่านป่าใหญ่ การตกแต่งร้านมีสไตล์อย่างยิ่ง
พวกเขาจองไว้ล่วงหน้า ผู้จัดการร้านจึงออกมาต้อนรับด้วยตัวเอง ท่าทางกระตือรือร้นสุด ๆ
“คุณลูกค้าชอบสไตล์ไหนเลือกได้ตามสบายเลยครับ”
หวังเหย่โบกมือใหญ่
“จัดชุดที่ดีที่สุดในร้านกับช่างแต่งหน้าฝีมือดีที่สุดให้สาวสวยทั้งสี่คนนี้”
“ไม่ต้องประหยัดเงินให้ผม”
ผู้หญิงทั้งสี่ถูกพาเข้าไปในห้องแต่งหน้า
หวังเหย่เองก็เลือกเสื้อคลุมคอกลมสีดำแบบหมิงมาหนึ่งชุด
ด้านในเป็นเสื้อตัวในสีขาว ส่วนเสื้อตัวนอกสีดำปักลายซ่อนอย่างประณีตด้วยด้ายเงินบริเวณไหล่และแขน ดูหรูหราอย่างเรียบง่าย
เอวคาดเข็มขัดหนังสีดำติดหัวเข็มขัดโลหะ ด้านข้างยังห้อยหยกเนื้อเนียนนุ่มไว้อย่างพิถีพิถัน
เพื่อให้เข้ากับชุดนี้ ช่างแต่งหน้าจึงแต่งหน้าให้เขาอ่อน ๆ แล้วรวบผมขึ้นอย่างเรียบร้อย สวมมงกุฎเงินขนาดเล็กที่ประณีต
เมื่อเปลี่ยนชุดเสร็จแล้วเดินออกมา เขาก็ดูสูงสง่าคล่องแคล่ว มีกลิ่นอายคุณชายหนุ่มเต็มเปี่ยม
ช่างแต่งหน้าสาวมองหวังเหย่จนตาค้าง ถึงกับคิดจะขอเพิ่มไวแชตของเขา