ฉินชวนกวาดตามองข้อความแล้วก็เก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋า
กลับมาถึง เจียงโย่วเหลียงใช้เวลาเพียงวันเดียวก็จัดหาเฟอร์นิเจอร์ภายในวิลล่าเซียงกั่งหมายเลขหนึ่งจนครบชุดทุกอย่าง
ยังไงวิลล่าหลังนี้ก็สร้างเสร็จมานานพอสมควรแล้ว เพียงแต่ตระกูลหลี่ไม่เคยเข้าอยู่เลย
วันต่อมา ก็มีคนมาถึงบ้านของซูจิ้น
ก๊อก ๆ ๆ
เสียงเคาะประตูดังขึ้น
เฉินเสวี่ยเหม่ยเดินไปเปิดประตู
แต่คนที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าเฉินเสวี่ยเหม่ยกลับเป็นชายหนุ่มแปลกหน้า
“ป้าคะ ทักทายครับ คุณฉินชวนอยู่บ้านไหมครับ”
“ฉินชวน? คุณมาหาเขาทำไม”
“ผมมีของบางอย่างต้องส่งให้เขา ถามหน่อยครับเขาอยู่บ้านไหม”
“อยู่ อยู่ ฉินชวน ฉินชวน มีคนมาหาคุณ”
เฉินเสวี่ยเหม่ยรีบตะโกนเข้าไปในบ้าน
ฉินชวนเพิ่งจะลุกจากพื้นเดินออกมา
พอเห็นอีกฝ่าย ฉินชวนก็รู้ทันทีว่าเขามาส่งกุญแจ
“คุณฉินชวนครับ นี่คือของที่ต้องส่งให้คุณ”
พูดจบ ชายหนุ่มก็ยื่นห่อหนึ่งในมือให้ฉินชวน
ฉินชวนรับมา พูดขอบคุณแล้วก็หันหลังเดินกลับเข้าไป
เฉินเสวี่ยเหม่ยกับซูเหวินเหยาค์คิดแค่ว่ามันเป็นพัสดุธรรมดาเท่านั้น
ฉินชวนกลับเข้าห้องแล้วแกะห่อนั้นออก ข้างในคือกุญแจวิลล่าเซียงกั่งหมายเลขหนึ่งพอดี
แล้วเขาก็เก็บกุญแจไว้
เพราะตอนนี้ฉินชวนยังไม่รู้ว่าจะบอกเรื่องวิลล่าเซียงกั่งหมายเลขหนึ่งให้ซูจิ้นและครอบครัวของเธอรู้ยังไง