“สหายเต๋าทั้งหลาย ถึงตาพวกท่านเลือกแล้ว!”
แสงรุ้งส่องประกายขึ้นอีกครั้ง
เสียงของ “เครือข่าย” ไม่เย็นชาอีกต่อไป หากเปี่ยมด้วยความกระตือรือร้น ราวกับกำลังเฝ้ารอให้พันธมิตรเข้าร่วม
ทว่า
คำเชิญประโยคนี้ เมื่อตกถึงหูเหล่าผู้คนแห่งอิ้นเทียนเกอ ก็ไม่ต่างจากเสียงกระซิบของมารสลายร่าง
เลือก?
พวกเขายังมีทางเลือกอยู่อีกหรือ?
สายตาคู่แล้วคู่เล่าจับจ้องจอแสงที่สว่างขึ้นตรงหน้า และเอกสารชื่อ “แผนพินาศเก้าชั้นฟ้า” ใบหน้าซีดขาวสลับเขียวคล้ำ
ผ่านตอนจบของภัยพิบัติมานับครั้งไม่ถ้วน อิ้นเทียนเกอเฝ้ามองจักรวาลผลัดเปลี่ยนมาโดยตลอด มองตัวเอกแห่งภัยพิบัติแต่ละยุคผงาดขึ้น แล้วก็มองพวกเขาเดินสู่ความดับสูญอย่างเหนือโลกภายนอก
แต่วันนี้
ความเหนือโลกนั้นถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิง!
มารสลายร่างแห่งเผ่ามนุษย์กำลังจะบังคับลากพวกเขาลงน้ำ!
ยิ่งไปกว่านั้น เรื่องนี้ไม่ใช่แค่การขัดขืนชะตากรรมอย่างง่ายดาย หากเป็นเหวลึกที่ผลลัพธ์ดีที่สุดก็มีเพียงพินาศไปด้วยกัน!
“สหายเต๋าทั้งหลาย อิ้นเทียนเกอมักอวดอ้างว่าตนใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรี”
เซิ่งอิงเอ่ยขึ้นในจังหวะพอดี ก้าวเดินมาข้างหน้า สายตากวาดผ่านใบหน้าซีดขาวทีละคน
“แต่การดิ้นรนมีชีวิตอยู่ใต้ชะตากรรมเช่นนี้ พวกท่านเป็นอิสระจริงหรือ?”
“แล้วพวกท่านจะใช้ชีวิตอย่างอิสระเช่นนี้ไปได้ตลอดหรือ?”
ระหว่างพูด เซิ่งอิงยกมือชี้ไปยังโดมฟ้าสูงสุด กล่าวเสียงเรียบว่า
“เหล่าเทพยึดครองตำแหน่งสูงสุด ไม่ว่าใครก็ล้วนควบคุมอารมณ์ด้านลบต่าง ๆ”
“พวกท่านคงไม่ถึงกับไม่เข้าใจเหตุผลหรอกนะ?”
สิ้นเสียง สีหน้าที่เปลี่ยนแปรของเหล่าผู้คนแห่งอิ้นเทียนเกอก็พลันชะงัก ทุกคนเงียบลงพร้อมกัน
“เพราะ ‘ตำแหน่งเทพ’ ล้วนมาจากเศษซากของธรรมผล!”
เซิ่งอิงไม่สนใจ ยังคงกล่าวต่อ
“ภัยพิบัติเกิดขึ้นและดับสูญ ธรรมผลย่อมมีวันที่แตกสลาย และเมื่อถึงวันนั้น เมื่อต้องเผชิญกับขีดจำกัดความเป็นความตายที่พวกท่านหลบเลี่ยงมานาน พวกท่านย่อมตกอยู่ในความสิ้นหวังและคลุ้มคลั่งอย่างไร้ที่สิ้นสุด”
“ส่วนเศษซากและตำแหน่งเทพที่พัวพันกับอารมณ์ด้านลบของพวกท่านเหล่านั้น สักวันหนึ่งในอนาคตก็จะกลายเป็นเทพชั่วร้ายตนใหม่”
“อนาคตเช่นนี้ พวกท่านต้องการจริงหรือ?”