“อ่าน ‘ข่าวเก่า’จบแล้ว ก็ถึงเวลาดูข่าวใหม่บ้าง”
กู่เฟิงถอนใจเบา ๆ พร้อมรอยยิ้ม พลางปิดหน้าต่าง “ข่าวเก่า” บนจอทีละหน้า
สิ่งเหล่านี้เป็นข้อมูลที่ข่งหยางตั้งใจรวบรวมเก็บไว้ ล้าสมัยไปนานนับพันปีแล้ว
ตอนนี้ผู้มาใหม่เพิ่งเข้ารับตำแหน่ง ย่อมต้องทำความเข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันก่อน
นิ้วแตะลงบนจอ เปิดหน้าแรกของสำนักข่าวแต่ละแห่ง ข่าวสารหลากหลายถาโถมขึ้นเต็มจอ
《ซินโม่อวี่ออกจากสำนักปิด กระบี่ชี้ “อันดับสองแห่งยุค เหวยโม่” แต่พ่ายแพ้อย่างน่าเสียดาย!》
《ห่างหายไปเจ็ดร้อยปี เยวี่ยเจิ้นประมือกับฝูซานอีกครั้ง ชำระแค้นเก่า เลื่อนขึ้นสู่อันดับห้าแห่งยุค!》
《ใกล้สิ้นยุค อัจฉริยะแห่งยุคนับร้อยเปล่งประกายเหนือสี่ศักดิ์สิทธิ์!》
《ครองอันดับหนึ่งมาสามร้อยปี! เชี่ยวจ้านกดข่มเหล่าอัจฉริยะแห่งยุค ครองทะเลดาวอย่างยิ่งใหญ่ ใครจะต้านได้!》
......
......
พาดหัวข่าวเรียงต่อกันเป็นแถว
ซินโม่อวี่ เหวยโม่ เยวี่ยเจิ้น ฝูซาน เชี่ยวจ้าน......
ชื่อแต่ละชื่อปรากฏผ่านสายตาของกู่เฟิง บางชื่อเขาเคยได้ยิน บางชื่อก็ไม่เคย
แต่คนเหล่านี้ล้วนมีสถานะร่วมกันอย่างหนึ่ง นั่นคืออัจฉริยะแห่งยุค!
ข่าวแทบทั้งหมดล้วนวนเวียนอยู่รอบอัจฉริยะแห่งยุคเหล่านี้!
กู่เฟิงได้สติกลับมา อดทอดถอนใจด้วยความรู้สึกผ่านร้อนผ่านหนาวไม่ได้
“กาลเวลาหมื่นปีผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว ยุคซินเฉินก็มาถึงปลายทางแล้ว!”
เพราะเพิ่งตื่นขึ้นมา แล้วต้องเผชิญแรงกระแทกครั้งใหญ่จากหลี่ชิงซานอย่างต่อเนื่อง เขาเกือบลืมเรื่องนี้ไปเสียแล้ว
หลังจากกวาดตามองผ่าน ๆ เขาก็เลื่อนไปยังข่าวพาดหัวหน้าแรก แล้วกดเข้าสู่ห้องถ่ายทอดสด【บันไดอัจฉริยะแห่งยุค】
แผ่นศิลาโบราณตั้งตระหง่านอยู่กลางห้วงดาว รายชื่อหนึ่งร้อยรายเรียงอยู่ตามลำดับ
บนผิวศิลามีเพียงชื่อ ถิ่นกำเนิด และปีเกิดที่บันทึกไว้ ไม่มีอันดับระบุอย่างเจาะจง
แต่สำนักข่าวแต่ละแห่งเอาใจใส่อย่างยิ่ง ถึงกับแปะข้อความอันดับลงบนภาพให้ตรงกับผิวศิลา มองปราดเดียวก็เข้าใจได้