จากเด็กน้อยสู่อภิมหาจอหงวน ข้าเปิดทางลัดตลอดเส้นทาง

ตอนที่ 153 จากเด็กน้อยสู่จอหงวน ข้าก้าวหน้าอย่างไร้ขีดจำกัด

9 นาที· 2K คำ

เฉพาะในพิธีบวงสรวงติงจี้ประจำฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงของแต่ละปี หรือพิธีสำคัญอย่างการต้อนรับผู้บังคับบัญชามาตรวจเยี่ยม จึงจะคัดเลือกนักดนตรีที่พอรู้หลักดนตรีมาบรรเลงเป็นครั้งคราว เพื่อให้เข้ากับบรรยากาศเท่านั้น

ในวันปกติ เรือนที่เรียกว่าศาลาดนตรีมักปิดประตูสนิทอยู่เกือบตลอดเวลา กลอนประตูก็ขึ้นสนิม ส่วนวิชาควบคุมรถม้าและขี่ม้านั้นไม่ถูกบรรจุไว้ในหลักสูตรของสำนักศึกษาประจำเมืองเลย สำหรับบัณฑิตผู้มุ่งหวังจะเล่าเรียนให้ดีแล้วเข้ารับราชการ เรื่องเช่นนี้เป็นหน้าที่ของนักรบหรือคนรับใช้ มิใช่สิ่งที่บัณฑิตพึงกระทำ

โดยรวมแล้ว การศึกษาหกศิลป์ของสำนักศึกษาประจำเมืองมีลักษณะเด่นชัด คือเลือกสืบทอดบางวิชาและปรับเปลี่ยนให้สอดคล้องกับการสอบคัดเลือกขุนนาง

พิธีการและอักษรศาสตร์เป็นรากฐานสำคัญ ส่วนการยิงธนูและคณิตศาสตร์เป็นวิชาเสริมที่มีความสำคัญ ทั้งยังได้รับการปรับให้มีความหมายใหม่ ทั้งในแง่การสอบและการนำไปใช้ปกครองบ้านเมือง ขณะที่ดนตรีและการควบคุมรถม้าค่อย ๆ เลือนหายไปจากกระแสหลัก เพราะมีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับการสอบคัดเลือกขุนนางน้อย

หากคำนวณคร่าว ๆ เวลาสอนประจำที่ใช้กับการยิงธนู คณิตศาสตร์ และอักษรศาสตร์ (หมายถึงเวลาฝึกคัดอักษรในแต่ละวัน) รวมกันแล้วก็มีเพียงราวสามส่วนจากหลักสูตรประจำวัน อีกทั้งส่วนใหญ่ยังจัดไว้ในช่วงบ่าย ซึ่งเป็นเวลาที่สมาธิมักกระจัดกระจาย เส้นทางการสอบคัดเลือกขุนนางนั้น ท้ายที่สุดก็มีคัมภีร์และประวัติศาสตร์เป็นรากฐานสำคัญ

ส่วนเวลาว่างทั้งหมดของฉินฮ่าวหราน หากมีโอกาส เขาจะทุ่มเทสมาธิแทบทั้งหมดให้กับการแก้ไขบันทึกคัมภีร์สี่เล่มตามที่ตกลงไว้กับสำนักหนังสือเหวินหัวจ้าย

บนโต๊ะหนังสือ ต้นฉบับกองสูงขึ้นเรื่อย ๆ เต็มไปด้วยสัญลักษณ์ที่กระชับและมีเอกลักษณ์ยิ่งกว่าเดิม แผนผังความคิดที่ชัดเจนและรัดกุมยิ่งขึ้น ตลอดจนคำอธิบายและตัวอย่างประกอบที่ละเอียดครบถ้วนยิ่งกว่าเดิม

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป