การต่อต้านฝูงตั๊กแตนของจวนเหมี่ยนหยางเริ่มดำเนินไปภายใต้การผลักดันอย่างเด็ดขาดของผู้ว่าการหลัว
ฉินฮ่าวหรานก้มหน้าทำงานอยู่กับเอกสารราชการ แผนที่ และข่าวสารจากทุกสารทิศ
วันหนึ่ง หลังตรวจสอบบัญชีรับของชุดล่าสุดที่รับซื้อตั๊กแตนตากแห้งร่วมกับเสมียนกรมครัวเรือนหลายคนเสร็จสิ้น ก็มีคนเฝ้าประตูที่ว่าการนำจดหมายฉบับหนาหนักมาส่ง บนซองจดหมายเป็นลายมือคุ้นตาของเจียงจวินอวี๋ ซึ่งพลิ้วไหวแฝงพลัง
ฉินฮ่าวหรานรู้สึกอบอุ่นในใจ จึงหลบไปเปิดจดหมายในมุมสงบใต้ระเบียง
จดหมายยาวมาก เจียงจวินอวี๋บรรยายถึงความคึกคักของการระดมทุนในเมืองประจำมณฑลอย่างละเอียด ว่าพ่อค้าและผู้มีฐานะต่างควักเงินช่วยเหลือกันอย่างไร ป้ายประกาศรายชื่อผู้บริจาคถูกเปลี่ยนวันละหลายครา... ตอนท้ายจดหมาย เจียงจวินอวี๋เขียนถึงผลลัพธ์ที่ได้ไว้ว่า
“...หลังจากวิ่งเต้นตลอดเวลากว่าหนึ่งเดือน ระดมเงินสดได้ทั้งสิ้น 31,400 ตำลึงกว่า ข้าวสาร 2,300 สือ รวมถึงสมุนไพร ผ้า ปูนขาว และสิ่งของเบ็ดเตล็ดอื่น ๆ อีกจำนวนหนึ่ง
บัดนี้ได้ตรวจนับและนำเข้าคลังทั้งหมดแล้ว โดยที่ว่าการผู้ตรวจการมณฑลส่งเจ้าหน้าที่มาร่วมกับอาจารย์ในสำนักศึกษาเพื่อดูแล
เงินและเสบียงชุดแรกจะแบ่งจ่ายตามความเร่งด่วนของภัยพิบัติในแต่ละจวน และความมุ่งมั่นในการผลักดันแผนการของสำนักศึกษา
ท่านผู้ว่าการหลัวแห่งจวนเหมี่ยนหยางดำเนินการได้อย่างมีประสิทธิภาพ จิ่งหลิงเป็นแบบอย่างอยู่เบื้องหน้า จึงกำหนดให้เป็นหนึ่งในจวนกลุ่มแรกที่ได้รับการจัดสรรเงินช่วยเหลือเป็นพิเศษ บิดาของเจ้าได้ยื่นเรื่องอย่างเต็มกำลัง เบื้องต้นกำหนดจัดสรรเงินสดให้จวนเหมี่ยนหยาง 4,000 ตำลึง ข้าว 500 สือ และสมุนไพรกับวัสดุทำปูนบางส่วน
เอกสารทางราชการจะส่งไปถึงในอีกไม่กี่วัน ขอให้น้องผู้ประเสริฐนำความไปแจ้งท่านหลัว และบอกกล่าวแก่ชาวเหมี่ยนหยางด้วย! หวังว่าเหมี่ยนหยางจะใช้ทรัพยากรเหล่านี้ให้เกิดประโยชน์ ช่วยชีวิตผู้คนให้ได้มากที่สุด พวกพี่ที่อยู่ในเมืองประจำมณฑลจะคอยติดตามเรื่องนี้ต่อไป ภายหน้าอาจมีการจัดสรรเพิ่มเติม ขอให้น้องรักษาตัวและทุกเรื่องราบรื่น พี่จวินอวี๋เขียนด้วยตนเอง”