ขณะเดียวกัน ยังส่งเสริมให้คหบดีนำเสบียงที่เก็บสะสมไว้ไปฝากในฉางหลวง โดยทางการออกหลักฐานให้ พร้อมรับปากว่าจะซื้อคืนในราคาตลาดบวกอีกหนึ่งส่วนสิบหลังภัยพิบัติผ่านพ้น หรือใช้หักภาษีได้ วิธีนี้คหบดีได้กำไร ทางการได้เสบียง ราษฎรยากจนก็มีอาหารกิน”
หลิวไต้แห่งเมืองเซียงหยางมีสีหน้าเคร่งขรึม “เมื่อผู้ลี้ภัยมารวมตัวกัน ย่อมเกิดโรคระบาดได้ง่าย การแจกโจ๊กต้องมีวิธีการ โรงทานควรตั้งอยู่ในที่โล่งนอกเมือง ให้ชายหญิงเข้าแถวแยกกัน แล้วรับโจ๊กตามป้าย
โจ๊กต้องข้นจนปักตะเกียบได้โดยไม่ล้ม จึงจะเรียกว่าบรรเทาทุกข์ได้ วิธีที่ดีกว่านั้นคือใช้แรงงานแทนการแจกทาน จัดกลุ่มชายฉกรรจ์ขุดลอกลำน้ำ ซ่อมถนน เสริมคันกั้นน้ำ แล้วจ่ายเงินกับข้าวสารเป็นค่าตอบแทน
ทำเช่นนี้ย่อมช่วยให้ราษฎรสงบใจ ทั้งยังก่อประโยชน์แก่ส่วนรวม การป้องกันโรคระบาดก็ต้องเตรียมการแต่เนิ่น ๆ เช่น โรยปูนขาวบนพื้น ต้มยาสมุนไพรแจกจ่าย และแยกผู้ป่วยออกจากผู้อื่น ล้วนต้องมีระเบียบชัดเจน”
ฉินฮ่าวหรานตั้งใจฟังทุกข้อเสนอ บางครั้งก็ซักถามรายละเอียด บางคราวก็ครุ่นคิดพลางพยักหน้า
ส่วนเจียงจวินอวี๋นั่งอยู่หลังโต๊ะยาวด้านข้าง จดบันทึกประเด็นสำคัญอย่างคล่องแคล่ว แล้วจัดแยกเป็นหมวดหมู่
ความคิดปะทะกันจนเกิดประกาย แผนการก็สมบูรณ์ขึ้นท่ามกลางการถกเถียง
โครงร่างสามแนวทางในตอนแรกค่อย ๆ ถูกเติมเต็มด้วยรายละเอียดที่รอบคอบยิ่งขึ้น ทั้งยังแตกแขนงออกเป็นข้อพิจารณาและข้อควรระวังอีกมากมาย
แผนการรับมือภัยพิบัติและบรรเทาทุกข์ ซึ่งสอดคล้องกับสภาพอันซับซ้อนของแต่ละท้องที่ในหูเป่ยและหูหนานมากยิ่งขึ้น ค่อย ๆ เป็นรูปเป็นร่างจากถ้อยคำและปลายพู่กันของทุกคน
ราตรีล่วงลึก ดวงดาวนอกหน้าต่างห่างหาย แมลงฤดูร้อนยังส่งเสียงร้องไม่รู้เหน็ดเหนื่อย
เปลวเทียนในโถงหารือถูกเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนเล่า ทว่าแผ่นหลังใต้เสื้อคลุมสีครามของบัณฑิตหนุ่มกลับยังตั้งตรง
บางคนลุกขึ้นอย่างตื่นเต้น ชี้แผนภาพพลางอธิบาย