เอาชีวิตรอดบนทางหลวง: แจ็คพอตแรกได้รถขายอาหารท่องเที่ยว

ตอนที่ 5 พวกเราต่างดิ้นรนใช้ชีวิตอย่างสุดกำลัง

6 นาที· 1.3K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

เป็นอาวุธที่มีคุณสมบัติติดตัวด้วยซ้ำ ยังมีโบนัสเป็นเปอร์เซ็นต์อีก สำหรับตอนนี้ถือว่าเป็นของชั้นดีเลยทีเดียว

เซี่ยหนิงคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบกลับ: “คุณอยากขายยังไง?”

เสี่ยวลวี่: “มือปืนใหญ่ครับ ดาบเล่มนี้...ผมอยากมอบให้คุณ”

เซี่ยหนิงเลิกคิ้วเล็กน้อย: “ให้ฟรี? สิ่งที่แพงที่สุดในโลกนี้ก็คือของฟรีไง”

เสี่ยวลวี่รีบอธิบาย: “มือปืนใหญ่อย่าเข้าใจผิด ผมไม่ได้มีความหมายอื่น”

“ผมแค่ขอสัญญาข้อหนึ่ง เผื่อว่าวันไหนน้ำมันผมหมด หรือกำลังจะหิวตาย หรือเจอสถานการณ์ไม่คาดฝันอื่น ๆ...”

“ถึงตอนนั้นถ้าสะดวก ผมหวังว่าจะได้รับความช่วยเหลือจากคุณ”

เซี่ยหนิงเงียบไปสองวินาที คนคนนี้ตรงไปตรงมาดี และก็ฉลาดด้วย

เสี่ยวลวี่เท่ากับใช้ดาบหนึ่งเล่ม แลกประกันสำหรับอนาคตจากมือปืนใหญ่บนกระดานจัดอันดับความร่ำรวยทั้งเขต

ยังไงซะวันสิ้นโลกบนถนน อะไรก็เกิดขึ้นได้ ในยามวิกฤตมีมือปืนใหญ่คอยช่วย มันช่วยชีวิตได้จริง ๆ

เซี่ยหนิงมุมปากยกขึ้น พูดเล่น: “คุณไม่กลัวฉันผิดคำพูดเหรอ?”

เสี่ยวลวี่ส่งสติกเกอร์คนเกาหัวมาก่อน แล้วพูด: “พูดตามตรง ก็กลัวนิดหน่อยเหมือนกัน”

“แต่ผมคิดว่าคุณเป็นมือปืนอันดับหนึ่ง เป็นคนมีความสามารถ การผิดคำพูดแบบนั้นมันทำให้เสียเครดิต คุณต้องไม่ทำแน่ ๆ”

“แล้วถ้าในอนาคตผมเจอปัญหา สำหรับผมมันคือฟ้าถล่ม แต่สำหรับคุณ บางทีมันอาจเป็นเรื่องเล็กน้อยก็ได้”

เซี่ยหนิงหัวเราะเบา ๆ คำพูดนี่ช่างไม่มีช่องโหว่เลย

เธอส่งคำขอเพิ่มเพื่อน อีกฝ่ายตอบรับในไม่กี่วินาที

“พูดกันให้ชัดก่อน ฉันตอบได้แค่ว่าถ้ามีโอกาสจะช่วย ไม่ใช่ต้องช่วยเธอนะ ถ้าตกลงได้ก็แลกกัน”

เสี่ยวลวี่ตอบอย่างกระตือรือร้น: “เข้าใจครับ มือปืนใหญ่พูดแบบนี้ก็พอแล้ว”

พูดจบ เสี่ยวลวี่ก็เปิดการแลกเปลี่ยนขึ้นมาเอง และกดยืนยันทันที

เซี่ยหนิงถือดาบราชวงศ์ถังในมือลองกวาดไปมา พอใจมาก

มีอาวุธติดตัวแล้ว รู้สึกอุ่นใจขึ้นเยอะ ค่าพลังต่อสู้ก็เพิ่มจาก 122 เป็น 133 แต้ม

วินาทีถัดมา เซี่ยหนิงเก็บดาบราชวงศ์ถังเข้ากระเป๋า แล้วฮัมเพลงตามเพลงในรถ

“พวกเราค้นหาอยู่กลางเส้นทางนี้...”

“พวกเราหลงทางอยู่ปลายทั้งสองของเส้นทางนี้...”

“เมื่อยามพระอาทิตย์ตกดินแสงทำให้ทุกอย่างถูกแต่งแต้ม...”

“ดูสิสีทองนั่นช่างเจิดจ้า...”

ขับไปได้ประมาณหนึ่งชั่วโมง เซี่ยหนิงพบหีบสีขาวอีกใบ

จอดรถเรียบร้อย เธอถือดาบราชวงศ์ถังเดินไปที่หน้าหีบ ข้อมือสะบัด ปลายดาบง้างฝาหีบออกอย่างแม่นยำ

“ยินดีด้วย ได้รับบิสกิตอัดแน่น x1 ผ้าพันแผล x2 เหรียญเอาชีวิตรอด 2 เหรียญ”

[ติ้ง! เปิดหีบสีขาว กระตุ้นคริติคอล[โชค]ได้รับไอเทมจำนวน x3!]

เซี่ยหนิงคลายไหล่เล็กน้อย โยนของเข้าสู่กระเป๋า

ผ้าพันแผลต้องเก็บไว้ เผื่อยามฉุกเฉิน

ส่วนบิสกิตอัดแน่น โยนเข้าโซนแลกเปลี่ยนทันที ราคาชิ้นละ 2 เหรียญเอาชีวิตรอด

ไม่นานก็ขายได้ รับ 6 เหรียญเอาชีวิตรอด

ใกล้พลบค่ำ ถังน้ำมันแทบจะแห้ง

ค่าพลังชีวิตของเซี่ยหนิงก็ลดลงต่ำกว่า 40 แต้มแล้ว

เธอรู้สึกหนังตาหนัก ๆ ดับเครื่องแล้วเติมน้ำมันอเนกประสงค์สองหน่วย

เธอไม่กล้าเติมเยอะ แม้ในทางทฤษฎีแต่ละเส้นทางจะมีผู้เล่นคนเดียว แต่ถ้าเจอสถานการณ์ผิดปกติล่ะ?

ถังของเธอใหญ่ขนาดนี้ เติมเต็มต้องใช้น้ำมันอเนกประสงค์ 16 หน่วย ถ้าบังเอิญเจอขโมยน้ำมันเข้าล่ะก็ ขาดทุนแน่

เซี่ยหนิงกินข้าวหน้าไก่ตุ๋นที่เหลือ แล้วดื่มน้ำเปล่าอีกหนึ่งขวด กำจัดความหิว

วันนี้วิ่งมา 370 กิโลเมตร ในรถยังมีหีบสีขาวอีกสามใบที่ยังไม่ได้เปิด

เหตุผลคือตอนที่พบหีบ เธอรู้สึกเหนื่อยแล้ว ปฏิกิริยาและพละกำลังลดลง

ถ้ากระโดดออกมาเป็นสัตว์อสูรที่จัดการยากล่ะก็ ปัญหาใหญ่แน่ เอาไว้พรุ่งนี้เช้าค่อยว่ากัน

จากนั้น เซี่ยหนิงเก็บของเล็ก ๆ น้อย ๆ อาบน้ำ

แค่คิดก็สลับเป็นชุดนอน นอนลงบนเตียงนุ่มใหญ่

ข้างนอกมืดลงแล้ว เธอเตรียมตัวนอนให้เต็มที่

กฎไม่ได้ห้ามขับรถตอนกลางคืน แต่ยังไงวิสัยทัศน์ก็จำกัด

ความเหนื่อยล้าจะเป็นหลายเท่าของตอนกลางวัน แถมยังทำให้ค่าพลังชีวิตฟื้นฟูช้าลงอีก

กลางวันมีเวลาเยอะ ต่อให้จะขยัน ก็ไม่ต้องรีบในช่วงนี้หรอก

คืนนี้เซี่ยหนิงนอนหลับสนิท ตื่นอีกทีก็แปดโมงกว่าแล้ว ยืดเส้นยืดสาย รู้สึกสดชื่นเต็มเปี่ยม

เธอลุกขึ้นนั่ง ชุดนอนผ้าไหมบนตัวสลับเป็นชุดอยู่บ้านสบาย ๆ ทันที

[ติ้ง~เมนูวันนี้อัปเดตแล้ว กรุณาเลือกอาหารที่ต้องการผลิต]

[ตัวเลือก 1: เกี๊ยวน้ำมันพริก x5 น้ำบ๊วยเย็น x5 (เผ็ดเปิดต่อมรับประทาน คลายร้อนดับกระหาย)]

[ตัวเลือก 2: สปาเก็ตตี้เนื้อวัวซอสพริกไทยดำ x5 ลาเต้บดสด x5 (พลังงานเต็มเปี่ยม กระตุ้นจิตใจ)]

[ตัวเลือก 3: ข้าวผัดซีฟู้ดชีส x5 โซดามะนาว x5 (ครบทั้งเนื้อและผัก โภชนาการสมดุล)]

เซี่ยหนิงน้ำลายสอ ใครจะปฏิเสธเกี๊ยวเผ็ดหอมชุ่มปากได้ลง

คู่กับน้ำบ๊วยเย็น ๆ ฟินสุด ๆ!

[ติ้ง! ผลิตสำเร็จ วางไว้บนโต๊ะปฏิบัติงานแล้ว]

เซี่ยหนิงสวมรองเท้าแตะเดินเข้าครัว เกี๊ยวน้ำมันพริกห้าชามสีแดงสดใส

ต้นหอมกับงาด้านบนสลับเขียวขาว น่าทานมาก

กินอิ่มหนำสำราญแล้ว เธอดูค่าพลังชีวิต ฟื้นกลับมาเป็น 98 แต้มแล้ว

จากนั้นตรวจกระดานจัดอันดับความร่ำรวย ไม่เปลี่ยนแปลงมากนัก เธอยังครองอันดับหนึ่งด้วย 157 เหรียญ

อันดับสองยังคงเป็นรอฉันชงโคล่าก่อน กลายเป็น 46 เหรียญ

อันดับสามถึงสิบ อยู่ช่วง 30-40 เหรียญ

เซี่ยหนิงคิดแล้ว ขนหีบสีขาวสามใบออกไปไว้นอกรถ จากนั้นถือดาบราชวงศ์ถังเปิดหีบ

“ยินดีด้วย ได้รับแผ่นไม้ x2 นม x1 เหรียญเอาชีวิตรอด x1”

[ติ้ง! เปิดหีบสีขาว กระตุ้นคริติคอล[โชค]ได้รับไอเทมจำนวน x5!]

“ยินดีด้วย ได้รับแบตเตอรี่ x2 บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปถ้วย x1 พลาสเตอร์ยา x5”

[ติ้ง! เปิดหีบสีขาว กระตุ้นคริติคอล[โชค]ได้รับไอเทมจำนวน x6!]

เปิดสองหีบแรกเสร็จ เซี่ยหนิงถูมือ

เมื่อวานวิ่งเพิ่ม 320 กิโลเมตร เท่ากับใช้น้ำมันอเนกประสงค์สองหน่วย ได้หีบสมบัติสี่ใบ

ด้วยการหนุนจากคริติคอลโชค ตอนนี้ของที่เปิดได้จากสามหีบ ก็เพียงพอให้เธอแลกน้ำมันได้อย่างน้อยห้าถึงหกหน่วย

เซี่ยหนิงใส่ของเข้ากระเป๋า แล้วยิ้มเปิดหีบที่สาม

แต่เพียงไม่นาน รอยยิ้มของเธอก็แข็งค้างบนใบหน้า

“คำเตือน! ตรวจพบสิ่งมีชีวิตระดับภัยคุกคามสูง!”

[ติ้ง! กระตุ้นคริติคอล[โชค]ได้รับไอเทมจำนวน x9!]

หีบที่เคยนิ่งอยู่บนพื้นระเบิดออกมาอย่างรุนแรง!

พร้อมกับเสียงเสียดสีของเปลือกแข็งที่ทำให้เสียวฟัน เซี่ยหนิงเห็นตะขาบกลายพันธุ์เก้าตัวปรากฏต่อหน้า!

พวกมันดำทั้งตัว เปลือกแข็งเป็นเงาวาวเย็น ขาหลายร้อยคู่สั่นไหวด้วยความเร็วสูง

ขากรรไกรคู่หน้าสุดเหมือนเคียวเล็ก ๆ ที่คมกริบ โบกสะบัดไปมาในอากาศ

เซี่ยหนิงหนังหัวชา ขนลุกทั้งตัว

ห่านใหญ่สองตัว เธอจัดการได้สบาย แต่ตะขาบเก้าตัว...

แถมเธอเองก็มีความกลัวทางกายภาพต่อสิ่งมีชีวิตหลายขาตะกุยตะกายแบบนี้อยู่แล้ว

เสียงเสียดสีดังกรุบกริบ เหมือนเข็มเหล็กนับพันขูดกับพื้น

ในตอนที่เซี่ยหนิงเหม่อลอย ตะขาบกลายพันธุ์เก้าตัวก็พุ่งตรงเข้ามาหาเธอด้วยความเร็วสูง

เซี่ยหนิงถือดาบราชวงศ์ถัง หมดความกล้าที่จะเผชิญหน้าสู้โดยสิ้นเชิง

เธอวิ่งกลับไปที่ห้องคนขับด้วยความเร็วสูงสุด เข้าเกียร์เร่งเครื่องรวดเดียวจบ

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป