เรื่องที่ชิวเยว่หลีพูด ฮวาหลีย่อมเชื่ออยู่แล้ว
ในเส้นทางชะตาเดิม ตอนนี้มู่เซี่ยงหนานคงกำลังร้อนรน
นางคงหาทางกลั่นแกล้งศิษย์ตัวน้อยคนนั้นในเกมไปด้วย แล้วก็พยายามเข้าใกล้กู้ฉางเฟิงในชีวิตจริงไปด้วย
น่าเสียดายที่รูปลักษณ์เดิมของเจ้าของร่างธรรมดาเกินไป พอยืนต่อหน้ากู้ฉางเฟิงก็เหมือนคนเดินผ่านทั่วไป เขาไม่ได้จดจำนางเลยสักนิด ยิ่งไม่รู้ว่านางคือคู่ชะตาในเกม
แต่ตอนนี้ในใจฮวาหลีกลับไร้คลื่นอารมณ์แม้แต่น้อย
[กิลด์]หนานเป่า: “ไม่มีทางหรอก หัวหน้ากิลด์แค่พาศิษย์ไปเก็บเลเวล พวกเขาไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกัน ถ้าสนิทกันจริง เขาคงไม่ยังผูกคู่ชะตากับฉันอยู่หรอก”
ชิวเยว่หลีคิดว่านางไร้เดียงสาเกินไป “แล้วเขาจะล่องหนทำไมล่ะ?”
ฮวาหลีมองข้อความนั้น เข้าใจแจ่มแจ้งอยู่แก่ใจ
จะเพราะอะไรได้อีก?
ก็เพราะเจ้าของร่างเดิมติดเขาเกินไปน่ะสิ
แค่เห็นกู้ฉางเฟิงออนไลน์ นางก็เกาะติดเขาเหมือนหางเล็ก ๆ ไม่ยอมห่าง แถมเรียก “พี่ว่านหลี่” อยู่ได้คำแล้วคำเล่า
กู้ฉางเฟิงคงเบื่อคู่ชะตาที่มีแต่ชื่อคนนี้เต็มทนแล้ว แต่กลับไม่ยอมยุติความสัมพันธ์ ปล่อยเจ้าของร่างเดิมให้ค้างคาอยู่อย่างนั้น
ไม่เริ่มก่อน ไม่ปฏิเสธ ไม่แสดงท่าที
เป็นพฤติกรรมของผู้ชายเฮงซวยอย่างแท้จริง
ฮวาหลีด่าในใจว่า “ผู้ชายบัดซบน่าขยะแขยง” สีหน้ากลับไม่เปลี่ยน แล้วตอบชิวเยว่หลีไปอีกสองประโยค ก่อนอ้างว่ามีธุระแล้วออกจากเกม
พอออกจากเกม นางก็เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วออกไปข้างนอก มุ่งตรงไปยังห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่ที่สุดใจกลางเมือง
ต้องรักษาภาพลักษณ์ของเจ้าของร่างเดิมเอาไว้ เวลาออกไปข้างนอกตามปกติก็ยังต้องแต่งตัวหม่น ๆ แบบนั้น