หลังจากกุยจี้พูดจบ
จู่ ๆ พื้นใต้เท้าก็สั่นสะเทือน
สมาชิกขบวนรถไฟหันมองไปรอบทิศ พยายามหาว่าอะไรเป็นต้นเหตุของแผ่นดินไหว
แต่เมื่อกวาดตามองจนทั่ว
รอบตัวก็ยังเหมือนเดิมทุกอย่าง
แรงสั่นสะเทือนยิ่งรุนแรงขึ้น
ไม่นานนัก หนวดสีดำสนิทเส้นหนึ่งก็พุ่งทะลุพื้นดินขึ้นมา พันรัดตึกสูงระฟ้าอย่างอำเภอใจ
จากนั้นก็มีเส้นที่สอง ที่สาม ที่สี่… หนวดจำนวนมหาศาลผุดขึ้นจากพื้นดิน
ในตอนนั้นเอง
สมาชิกขบวนรถไฟถึงเพิ่งตระหนักได้ว่า
ไม่ใช่พื้นดินที่กำลังสั่น
แต่เป็น…
『ความตะกละ』ฟื้นคืนชีพแล้ว!
ปากมหึมาแห่งห้วงลึกที่อยู่ไกลออกไป กลืนทุกสิ่งตรงหน้าที่กลืนกินได้ลงไป
หนวดพันเกี่ยวไขว้กัน เก็บเกี่ยวอาหารให้ความตะกละ พวกมันมองดาวทั้งดวงเป็น『โรงอาหาร』!
【หร่วนเหมย: ออโบโรส】
【ซีเอ๋อร์: มันเป็นใครเหรอ?】
【เฮอร์ต้า: เทพดาราแห่งความตะกละ】
【ซีเอ๋อร์: แต่เทพดาราแห่งความตะกละไม่ใช่งาคั่วเหรอ? ฉันเคยได้ยินซิงเล่าให้ฟัง】
【ซิลเวอร์วูล์ฟ: ? ตำนานเถื่อนมาจากไหนเนี่ย】
【ซีเอ๋อร์: อ๋อ ๆ เหมือนฉันจะนึกออกแล้ว งาคั่วไม่ใช่เทพดารา『ความตะกละ』หรอก มันเป็นสิ่งมีชีวิตที่หิวโหยที่สุดในโลก เพราะมันเหลือบมองสัตว์โบราณ เทพดาราแห่งความตะกละถึงได้ถือกำเนิดขึ้น】
【ดาบ: …】
【งาคั่ว: น้ำตาคลอ.jpg】
【คาฟคา: @ซิง】
【ซิง: อืม ฉันจำผิด เทพดาราแห่งความตะกละน่าจะเป็นอี้คา…】
【อี้คาน้อย: ตู๊ด!】
ขณะที่ทุกคนกำลังแตกตื่น
กุยจี้ก็ลุกขึ้นจากพื้นแล้ว
“หึ ๆ…”
กุยจี้สวมหมวกทรงสูงอย่างสง่างาม ก่อนบอกทุกคนถึงสถานการณ์ในตอนนี้ “สายเกินไปแล้ว”
“『ความตะกละ』ตื่นขึ้นมาแล้ว”
พูดจบ
กุยจี้ก็ถูกพายุจากปากมหึมาดูดเข้าไป
เขาไม่ได้คิดขัดขืน
กลับก้มตัวบอกลาสมาชิกขบวนรถไฟทุกคน ก่อนดิ่งลงไปในปากมหึมาโดยตรง
“ตอนนี้ หนีไปซะ—”
เมื่อได้สารอาหารจากกุยจี้
ปากมหึมาก็ยิ่งขยายใหญ่ขึ้น แรงดูดมหาศาลกวาดเอาแสงที่กำลังเลือนหายไปด้วย
ท้องฟ้าปราศจากสีสัน
สมาชิกขบวนรถไฟแทบยืนไม่ไหว
ในยามคับขัน
หุ่นยนต์สีแดงชาดตนหนึ่งปรากฏขึ้น
จี้จื่อออกคำสั่งเสียงดัง “เร็วเข้า! ขึ้นยานทักษะบุกเบิก! เราต้องรีบอพยพเดี๋ยวนี้!”
เพียงเท่านี้ ภาพยนตร์ก็จบลง
【เหยียนชิง: แล้วต่อจากนี้ล่ะ?】
【กุ้ยไน่เฟิน: ทุกคนหนีออกจากปากมหึมานั่นได้ไหม? รอดกันหมดหรือเปล่า?】
【ฮั่วฮั่ว: ต้อง…ไม่เป็นไรแน่!】
【ท่านปู่หาง: น่าขยะแขยงจริง ๆ ดันจบตอนนี้เนี่ยนะ ฉันอยากดูต่อ!】
【หวยเหยียน: +1】
【จิ่งหยวน: +1】
【เฟยเซียว: +1】
【ฝูเสวียน: มหาอำนาจแห่งการทำลายล้างยอมเปลี่ยนตัวเองเป็นอาหารให้『ความตะกละ』 มันคิดจะใช้วิธีนี้ฆ่า『ความรื่นรมย์』หรือ?】
【กุยจี้: ใครจะไปรู้ล่ะ?】
【กุยจี้: เรื่องราวมักปิดฉากลงในจังหวะแบบนี้ น่าเสียดายจริง ๆ จนปรบมือไม่ลงเลย】
【ซิง: พี่ชายกำแพงคนนั้นล่ะ? ป้องกันความตะกละมาตลอดชีวิต แล้วตอนนี้หายไปไหน?】
【ฟลามิง: เขาจะลงมือเอง】
【มีนาคมที่เจ็ด: จริงเหรอ?】
【สวี่จ้าว: จริง】
วิดีโอสองฉาก
ทำให้ทุกคนในห้องถ่ายทอดสดพอจะเข้าใจสวนสนุกสองมิติได้ในเบื้องต้น
ที่นั่นไม่เหมาะกับคนปกติจะไปเลย
ให้ตายเถอะ การต่อสู้ระหว่างเทพดาราสององค์ คนธรรมดาจะเข้าไปยุ่งได้ยังไง
แม้แต่มหาอำนาจแห่งการทำลายล้างยังตายแล้ว!
ถึงจะตัดความเป็นไปได้ว่าแกล้งตายออกไปไม่ได้ก็เถอะ แต่นี่มันวิปริตเกินไปแล้ว สมกับคำโบราณที่ว่า
ถ้าฝีมือไม่ถึง
ก็รีบอยู่ให้ห่างจาก『การบุกเบิก』เข้าไว้ ไม่มีทางรู้เลยว่าพวกมันจะพาอะไรมาให้
【ทุกท่าน…】
【อาหารเรียกน้ำย่อยจานนี้เป็นอย่างไรบ้าง?】
【เทพดาราสององค์】
【องค์หนึ่งกึ่งเป็นกึ่งตาย อีกองค์กึ่งตายกึ่งเป็น พัวพันกันอยู่เช่นนี้ สุดท้ายใครจะเป็นผู้ชนะ? 『ความตะกละ』? หรือ『ความรื่นรมย์』?】
【เราไม่อาจรู้ได้】
【ข้าได้ฟังความเห็นของทุกท่านแล้ว】
【ช่างรอบรู้กันจริง ๆ】
【『ความตะกละ』เป็นศัตรูตัวฉกาจที่สุดของ『ความรื่นรมย์』ในตอนนี้ก็จริง แต่ศัตรูตัวฉกาจที่สุดของ『ความตะกละ』ไม่ได้มีแค่เทพดารา『ความรื่นรมย์』องค์เดียว】
【บนกระดานหมากของสวนสนุกสองมิติ ก็ไม่ได้มีเพียง『ความตะกละ』กับ『ความรื่นรมย์』เท่านั้น】
【『การคุ้มครอง』ลงมือไปแล้ว!】
【สงครามระหว่างเทพดาราเริ่มขึ้นนานแล้ว!】
【ขอเชิญทุกท่านรับชม…】
【ฉากที่สาม—
เจตจำนงแห่งการคุ้มครอง สร้างสวนสนุกขึ้นใหม่!】
ทันทีที่ชื่อฉากปรากฏขึ้น
ห้องถ่ายทอดสดก็ส่งเสียงฮือฮาอีกครั้ง
【ไป๋เอ้อ: ยังมีตัวตึงอีกเหรอ?!】
【ไซเฟอร์: @ซิง ยัยตัวหมากสีเทา เธอคงไม่ใช่เทพดาราอะไรด้วยหรอกนะ】
【ซิง: อืม】
【ซิง: ฉันคืออากิวีลี】
【ซิง: เทพดาราแห่ง『การบุกเบิก』】
【ไป๋เอ้อ: ???】
【ไป๋เอ้อ: ถ้าอย่างนั้น สวนสนุกสองมิติก็มีเทพดารามารวมกันถึงสี่องค์เลยเหรอ?!】
【ซิง: ไม่รู้สิ ทุกคนบอกว่าฉันคืออากิวีลี ฉันเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน บางทีฉันอาจเป็นเทพดาราแห่งการบุกเบิกจริง ๆ แค่ยังไม่ชัดเจนก็ได้】
【เค่อหลี่เต๋อลา: ช่างเป็นดินแดนที่น่าหลงใหล น่าเสียดายที่ชาตินี้ข้าไปไม่ถึง】
【ผู้อ่าน: ที่นั่นไม่จำกัดความสูง】
【เค่อหลี่เต๋อลา: ?】
【ผู้อ่าน: สังเกตไหม? คำว่าไม่จำกัดความสูงก็แปลว่าไม่จำกัดส่วนสูง มุกนี้อดขำไม่ได้จริง ๆ】
【ชิงเชวี่ย: ฮ่า ๆ ๆ】
【เค่อหลี่เต๋อลา: @ชิงเชวี่ย เธอขำอะไร สูงมากหรือไง?】
【ชิงเชวี่ย: เอ๊ะ ฉันไม่เหมือนกันนะ ตอนนี้ฉันยังเด็ก โตขึ้นก็ยังสูงได้อีก】
【ดยุกต้วนเฟิง: บังอาจ!】
【ดยุกต้วนเฟิง: กล้าลบหลู่ซีซาร์! ลงโทษให้เธอแบ่งทัพเป็นห้าสายไปโจมตีสวนต้นไม้คนเดียว!】
【เซ่อซีซือ: ?】
ภายใต้สายตาฉงนของเซ่อซีซือ
วิดีโอก็เริ่มขึ้น
ซิงกับอาจารย์หม่า (สวี่จ้าว) ได้รับคำตอบท่ามกลางม่านแสงสีทองอร่าม
“เช่นนั้น มติเป็นอันสิ้นสุด”
“เจตจำนงแห่ง『การคุ้มครอง』ต้องปรากฏเป็นจริง”
“ฮาโทเปีย”
“จะคงอยู่ต่อไป!”
…