กาลครั้งนั้น
อากิวีลียังอยู่บนรถไฟ
อ้อ ตอนนี้ก็ยังอยู่
แต่สิ่งที่ผมเห็นคืออากิวีลีในสายตาของคนทั่วไป—ชายหนุ่มเลือดร้อนที่มีลูกเล่นมากกว่าดวงดาวเสียอีก
“เขาขึ้นรถไฟสายดาวสกาย”
“ฟังดูดีสุด ๆ ไปเลย”
“แค่เดินตาม ‘การบุกเบิก’ ไป ดวงดาวก็จะมอบคำตอบให้เราเอง”
“แต่เขากลับได้เห็นว่า ผู้คนมักชอบเปลี่ยนสรวงสวรรค์ให้กลายเป็นนรก...”
สถานีแรกที่ผมเห็นหลังขึ้นรถไฟ
คืออองวาแค
หรือก็คือวงแหวนวงในชุดนั้นที่มีมาตั้งแต่รถไฟสายดาวสกายเปิดให้บริการ ใช้เพิ่มพลังงาน
ในเรื่องราวเบื้องหลัง ที่นี่เป็นเกาะแห่งหนึ่ง
บนเกาะมีต้นไม้ใหญ่ ทุก ๆ 60 ปีตามธรรมชาติ มันจะให้กำเนิดจอมมารตนใหม่
ทุกครั้งที่จอมมารถือกำเนิด ชาวเกาะจะยุติความขัดแย้ง แล้วร่วมมือกันต่อต้านศัตรูจากภายนอก...
แต่เมื่อรถไฟมาถึง
สิ่งที่ผมเห็นไม่ใช่ต้นไม้แห่งชีวิตโบราณอะไรทั้งนั้น ต้นไม้ใหญ่ที่ออกผลเป็นจอมมาร แท้จริงเป็นเพียงอุปกรณ์เก่า ๆ ชิ้นหนึ่ง
ส่วนจอมมารที่ว่าก็เป็นแค่ชุดรหัสในอุปกรณ์เท่านั้น
จัดการง่ายมาก
ผมลงมือ ลบข้อมูลของจอมมารทิ้ง
ภารกิจสำเร็จแล้วก็ถอนตัว
แต่ชาวเกาะกลับไม่ได้ยิ้มแย้มเพราะไร้ศัตรูร่วมกัน ตรงกันข้าม สงครามยิ่งทวีความรุนแรง พวกเขาไม่มีศัตรูให้ร่วมมือกันอีกแล้ว
ผมยิ้ม
คราวนี้เขาไม่ได้เข้าไปแทรกแซง
ได้แต่มองดู
อารยธรรมท้องถิ่นมุ่งหน้าสู่ความล่มสลาย