เกมมนุษย์หมาป่า……
เป็นเกมที่ต้องใช้สมอง
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าผู้เข้าร่วมเกมครั้งนี้ล้วนเป็นสิบคนแห่งศิลาหัวใจ ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้บริหารระดับสูงของบริษัท
คนที่ไต่เต้าขึ้นมาถึงตำแหน่งนี้ จะมีสักกี่คนที่เป็นพวกใสซื่อไร้พิษภัย?
แม้อเวนจูรีนจะงัดทุกวิถีทางออกมาใช้ ก็ยังหาหนทางพลิกเกมในเวลาอันสั้นไม่ได้
จนกระทั่ง……
โทรศัพท์จากสมาคมปรีชาญาณโทรเข้ามา
“โอ้? ถึงเวลาเก็บเกี่ยวแล้วสินะ……”
เขากดรับสาย
ภาพของเรโชปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
อีกฝ่ายเอ่ยรายงานอย่างใจเย็นว่า “ผมวิเคราะห์ข้อมูลชุดนี้เป็นพิเศษแล้ว นักพนัน”
“นายกำลังเล่นลูกไม้อะไรอีกล่ะ”
ถึงตอนนี้
อเวนจูรีนก็เผยเจตนาออกมาในที่สุด
เขาพูดอย่างไม่ทุกข์ร้อนว่า “ศึกเถี่ยมู่ กองทัพมารวมตัวกันพร้อมหน้า ในที่สุด ‘จูหวาง’ ก็ทิ้งร่องรอยเอาไว้”
“เอาละ ใช้มันพิสูจน์ดู”
“ข้อสันนิษฐานไร้สาระของฉัน”
“หึ” เรโชหัวเราะเบา ๆ เขาเข้าใจความหมายของอเวนจูรีนแล้ว ก่อนกล่าวเสียงขรึมว่า “จะใช้ฐานข้อมูลของเครือข่ายส่วนลึกเลยงั้นเหรอ เล่นใหญ่ไม่เบานี่”