【ผู้ส่งสารทั้งแปด เผยโฉมแล้วเจ็ดคน หน้ากากใบสุดท้ายจะไปตกอยู่ที่ใดกันนะ?】
【อะไรนะ?!】
【หัวหน้าผู้ตัดสินกำลังวอร์มอัพอยู่เหรอ?】
……
ศาลาโบราณจันทราลวงตา
ใต้ต้นแปะก๊วยสีทองอร่าม
เด็กสาวผู้มีหูจิ้งจอกสีชมพูคู่หนึ่งกำลังถามเหยากวง ผู้รอบคอบที่สุด ดูคล้ายนายพลแห่งเรือเซียนที่สุด และไม่มีทางล้อเล่นด้วยที่สุด
“แม่ทัพเหยากวง คุณเคยคิดไหมว่า ทำไมผู้ตัดสินถึงเป็นฉัน?”
“เพราะคุณมีพลังพอจะกำจัดคนที่ล่วงเกินอำนาจ” เหยากวงตอบทันที
เด็กสาวหูจิ้งจอกสีชมพู
เธอชื่อ ‘เฟยอิง’ เดิมเป็นผู้สังเกตการณ์และกรรมการของเกมจันทราลวงตา แต่ครั้งนี้กลับได้รับข้อยกเว้น ได้เป็นหนึ่งในผู้ส่งสารทั้งแปด
【เฟยเซียว: ไม่ชอบมาพากล】
【เฟยเซียว: บนตัวเด็กสาวหูจิ้งจอกสีชมพูคนนี้… มีกลิ่นอายของ ‘ความอุดมสมบูรณ์’】
【ปู้สื่อถู: พอเถอะ】
“เมื่อนานแสนนานมาแล้ว…”
“ในสวนเสวียนผู่ของเจ้าแห่งชีวิตนิรันดร์ พรรณไม้เขียวชอุ่มจนเบียดเบียนสิ่งมีชีวิตทั้งหลายให้แทบหายใจไม่ออก”
“มีผู้ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านลอบเข้าไป แล้วเด็ดกิ่งที่งดงามและอุดมสมบูรณ์ที่สุดออกมา”
“กิ่งที่ถูกเด็ดส่งเสียงประท้วง เพราะก่อนจะได้รับพรให้มีชีวิตอมตะ นางเคยเป็นเทพผู้บัญชาการชนเผ่าออกตามหายาอมตะ นางคือสัตว์ไร้นามผู้รักและเกลียดอย่างสุดขั้ว คือผู้ขับขานเพลงกระบี่ผู้กลืนกินจันทราสีชาด—”