หลังจากมู่เฟิงหัวกับมู่หานเฟิงกลับถึงสกุลมู่ ท่านน้าหลายคนก็รักเอ็นดูทั้งคู่จนแทบจะประคบประหงมขึ้นฟ้า เรียกได้ว่าตามใจจนเสียคน
เพียงแต่บางครั้ง ท่านน้าทั้งหลายก็เลี้ยงเด็กได้ไม่ค่อยน่าไว้วางใจนัก
เรื่องนี้จะโทษท่านน้าทั้งหลายก็ไม่ได้
เพราะพวกเขาไม่มีทั้งคู่บำเพ็ญและบุตร
ดังนั้น เมื่อมู่อวี้โจวรู้ว่าบุตรชายคนที่สามกับคนที่สี่ มู่เทียนซานและมู่เทียนเหอ พามู่เฟิงหัวกับน้องชายวัยเพียง 4 ขวบไปฝึกฝนในแดนลับ เขาก็หน้ามืดตาลายแทบสิ้นสติ มือสั่นเทาหยิบขวดกระเบื้องออกมา รีบเอาโอสถสองเม็ดใส่ปาก กว่าจะสงบอารมณ์ลงได้ก็ผ่านไปนาน
"เจ้าสองตัวนั้นพาเฟิงหัวกับหานเฟิงออกจากบ้านไปตั้งแต่เมื่อไร?" มู่อวี้โจวตวาดใส่บุตรชายคนโต มู่เทียนเฉิน
มู่เทียนเฉินทำหน้าเหลอหลา "อะไรนะ? น้องสามกับน้องสี่พาเฟิงหัวกับหานเฟิงออกไปหรือ? ข้าไม่รู้เรื่องเลย ข้าอยู่ในห้องหลอมโอสถตลอด กำลังหลอมโอสถอยู่"
"มีเจ้าไว้ทำอะไร!" มู่อวี้โจวโกรธจนตบหลังบุตรชายคนโตไปฉาดหนึ่ง