ตอนที่ 617 ใครใช้ให้เจ้าปากมาก รนหาที่อัปยศเองแล้วสิ

"เฟิงหัว หานเฟิง พี่น้องมาถึงแล้วสินะ ไม่ได้พบกันช้านาน" ฉือจิ้งอันก้าวออกมารับมู่เฟิงหัวกับมู่หานเฟิง แววตาเปี่ยมรอยยิ้มอันจริงใจ

มู่เฟิงหัวก็แย้มรอยยิ้มขึ้นบนใบหน้า "ใช่แล้ว ไม่ได้เจอกันนานจริง ๆ ช่วงนี้สบายดีหรือไม่"

มู่หานเฟิงสวมต่อ "ข้าว่าไม่ดีหรอก ครู่นี้ใบหน้าของเจ้าเหมือนโดนหมึกจากปลาหมึกยักษ์พ่นใส่ยังไงยังงั้น"

ฉือจิ้งอัน "…เปรียบเทียบบ้าอะไรของเจ้า ยังไม่มีปลาหมึกตัวไหนพ่นหมึกโดนใบหน้าข้าหรอกน่า"

ฉือจิ้งอันถลึงตาใส่มู่หานเฟิงหนึ่งครั้งแล้วถอนใจ "แต่เจ้าพูดถูกข้อหนึ่ง หลังแยกทางจากพี่น้องมา วันวาสนาของข้าก็ไม่ค่อยราบรื่นจริง ๆ ยังเกิดการปะทะขัดแย้งกับเผ่าปลาหมึกยักษ์มาโดยตลอด จากนั้นฝ่ายเผ่ามารก็แอบก่อกวนเงียบ ๆ มาตลอด ลำบากที่ได้ร่วมมือกับคนจากที่ประชุมพันธมิตรเซียนตามรอยจนเจอแหล่งที่ซ่อนของพวกมัน ผลปรากฏว่าพวกมันลื่นไหลประดุจปลาไหล ทุกคราที่เกือบจับได้ก็หนีไปได้ทุกที"

มู่หานเฟิงเงยหน้ามองท้องทะเลแถบนั้น ถามอย่างไม่มั่นใจ "แถวทะเลนี้เป็นอาณาเขตของเผ่าเงือกทะเลของเจ้าหรือ ข้ารู้สึกเหมือนไม่ใช่นะ ที่นี่ไกลจากแผ่นดินใหญ่มหาศาลแล้ว"

มู่หานเฟิงจดจำได้แม่นยำ จากแผ่นดินบินมาถึงที่นี่ใช้เวลาถึง 7 วัน ทั้งที่เรือเหาะของที่ประชุมพันธมิตรเซียนก็ไม่ได้ช้าเชียว

ฉือจิ้งอันพยักหน้า "เจ้าเดาถูกแล้ว ที่นี่คือทะเลไร้เจ้าของ ขณะนี้ดูเหมือนสงบราบเรียบ แต่ครั้งคราวจะเกิดคลื่นยักษ์ วงน้ำวน และปรากฏการณ์ผิดธรรมชาติอื่น ๆ อันตรายยิ่งต่อพวกมนุษย์เจ้า ดังนั้นการตามล่าครั้งนี้จึงเป็นเผ่าเงือกทะเลของพวกข้านำทีม"

มู่หานเฟิงอื้มฮึรับคำ แต่ตอนหันหน้ากลับ หางตาก็เหลือบเห็นบางสิ่ง เขาอึ้งงัน แล้วหันไปยืนยันอีกครั้ง แล้วเขาจึงมั่นใจว่าตาตัวเองไม่พลาด — บนเรือเหาะยักษ์ลำนี้ ยังมีคนจากเผ่าปลาหมึกยักษ์อยู่ด้วย

เพราะคนนั้นเขาเคยเห็นมาก่อน เป็นสมาชิกราชวงศ์ของเผ่าปลาหมึกยักษ์

มู่หานเฟิงกระซิบเบา "คนทางโน้นน่ะ เป็นสมาชิกราชวงศ์เผ่าปลาหมึกยักษ์หรือเปล่า"

ฉือจิ้งอันรู้ว่ามู่หานเฟิงหมายถึงผู้ใด จึงกดเสียงต่ำตาม "ใช่ นั่นคือคว่างเซี่ยงหยาง พี่ชายของราชาปลาหมึกยักษ์"