มู่เฟิงหัวส่ายศีรษะเบา ๆ "ไม่เห็นความผิดปกติอะไร"
ฝ่ายจ้าวผิงถิงยังจ้องจับที่ขวดกระเบื้องในมือของมู่เฟิงหัวไม่วางตา
มู่เฟิงหัวยื่นขวดกระเบื้องในมือให้จ้าวผิงถิง "ยาผงที่ข้าเคยปรุงไว้ ใช้ทำให้น้ำที่ขุ่นมัวบางส่วนบริสุทธิ์ได้"
จ้าวผิงถิงรับมาแล้วถามอย่างตื่นเต้น "งั้น... งั้นเฟิงหัวให้ข้าเล่นได้ไหม?"
"ให้เจ้าไปเลย เล่นซะ" มู่เฟิงหัวโบกมือ
จ้าวผิงถิงทันทีที่ได้ยินก็นั่งยอง ๆ ลงริมทะเลสาบ เทยาผงลงไปทีละน้อย ๆ เห็นได้ชัดว่าตรงที่ยาผงกระจาย น้ำขุ่นมัวก็กลับใสสะอาดอย่างรวดเร็ว แต่พอหยุดเท น้ำที่ใสก็ค่อย ๆ ขุ่นกลับเป็นเดิม
จ้าวผิงถิงอดถามออกมาไม่ได้ "เฟิงหัว ถ้ามียาผงมากพอ จะสามารถทำให้น้ำในทะเลสาบนี้บริสุทธิ์ทั้งหมดได้หรือไม่?"
มู่เฟิงหัวลุกขึ้นยืน มองดูทะเลสาบ "ตามหลักแล้วก็เช่นนั้น แต่น้ำจำนวนมากขนาดนี้ต้องใช้ยาผงมหาศาล ต้นทุนสูงเกินไป ไม่เท่ากับรอสักช่วงดูว่าทะเลสาบนี้จะฟื้นคืนเองได้หรือไม่"
จ้าวผิงถิงกำขวดกระเบื้องในมือแน่น มองน้ำทะเลสาบที่ขุ่นมัวแล้วเจ็บปวดใจยิ่ง "ถ้าคนทำลายที่นี่เอง คนผู้นั้นชั่วร้ายจริง ๆ ที่งามเช่นนี้ ถูกทำลายจนเสื่อมสภาพขนาดนี้ ไม่รู้จะฟื้นกลับเป็นเดิมได้อีกหรือไม่"
มู่เฟิงหัวนั่งยองลงอีกครั้ง มองดินใต้เท้า "ถ้าสัตว์และพืชที่นี่เติบโตแปลกไปเพราะอิทธิพลของแร่ใต้ดิน ก็คงฟื้นคืนสภาพเดิมได้ แต่อาจต้องใช้เวลายาวนาน"
จ้าวผิงถิงถอนใจเสียดายอีกครั้ง
ส่วนมู่เฟิงหัวเดินไปยังทะเลสาบอีกแห่ง ทะเลสาบอีกแห่งที่อยู่ไม่ไกลนักใหญ่กว่าแห่งนี้ราวเจ็ดแปดเท่า ณ ที่นั้นยังมีผู้บำเพ็ญสองคนกำลังช่วยกันเก็บกู้ปลากับกุ้งที่เน่าเหม็นขึ้นมา
อาการผิดปกติที่นี่ช่างแปลกประหลาดนัก สำนักหนานหมิงจึงไม่จ้างชาวบ้านธรรมดามาเก็บกู้ปลากับกุ้งเหล่านี้ แต่ให้ผู้บำเพ็ญแห่งสำนักหนานหมิงลงมาทำการที่นี่เอง หากเกิดเหตุฉุกเฉินขึ้นพวกเขาก็รับมือได้
มู่หยวนเช่อเดินตามหลังมู่เฟิงหัวอย่างชักช้า มองดูนางนั่งยองอยู่ริมทะเลสาบอีกแห่งสังเกตอย่างตั้งใจ