ไม่นานนัก ทุกคนก็รู้ว่าที่นี่มีเผ่ามารแอบแฝงตัวอยู่แล้ว
เพราะน่านน้ำข้างหน้ากลายเป็นสีแดงช้ำไปทั้งบริเวณ แล้วพวกเขาก็เห็นซากศพปลาหมึกยักษ์ตัวมหึมา
ร่างยักษ์ของปลาหมึกยักษ์ตัวนั้นไม่สมบูรณ์อีกต่อไป หนวดทั้งแปดถูกฟันขาดเรียงกัน และหนวดแต่ละเส้นถูกตัดเป็นท่อน ๆ ไม่เท่ากัน แม้แต่ศีรษะของมันก็ถูกผ่าเป็นสองส่วนบนล่าง
น่านน้ำข้างหน้ามีสีแดงเข้มข้นยิ่งกว่าเดิม แทบมองไม่เห็นภูมิประเทศรอบ ๆ เลย
ใบหน้าของคว่างเซี่ยงหยางดำคล้ำจนแทบจะหยดน้ำไหลออกมา เข้ากระโดดลงจากสัตว์ขี่โดยพลัน แล้วพุ่งทะลวงทะลุกระแสน้ำดั่งลูกธนูที่พ้นสายปีก มุ่งหน้าไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
ลูกน้องคนอื่น ๆ ของคว่างเซี่ยงหยางต่างทิ้งสัตว์ขี่แล้วว่ายน้ำตามไปอย่างร้อนใจ
มู่เฟิงหัวก็ว่ายตามติดไป
ในตอนนี้น้ำทะเลเต็มไปด้วยกลิ่นเลือดสาบสนั่น มู่เฟิงหัวมีสมบัติเวทช่วยในการหายใจใต้น้ำ แต่เพดานจมูกก็เต็มไปด้วยกลิ่นเลือดที่ฉุนจนแสบจมูก
มู่เฟิงหัวว่ายต่อไปข้างหน้า แล้วก็พบซากศพของเผ่าปลาหมึกยักษ์ตัวอื่นอีก รวมถึงซากศพของพวกเผ่ามารด้วย และซากศพพวกมารเหล่านั้นก็ไม่มีแม้แต่ร่างเดียวที่สมบูรณ์
จากร่องรอยรอบด้าน ที่นี่เพิ่งผ่านการปะทะกันอย่างดุเดือดและโหดเหี้ยมมาหมาด ๆ
ว่ายต่อไปอีก ก็ได้ยินเสียงส่งใจของน้องชายดังมาจากข้างหน้า การส่งใจใต้น้ำย่อมต้องรวมพลังส่งเสียง ไม่ชัดเจนเท่าการพูดบนบก แต่มู่เฟิงหัวกลับได้ยินเสียงคำรามของน้องชายชัดเจนว่า "เจ๊ รีบหน่อยสิ! อันนี้พวกข้าจัดการไม่ได้! ต้องทำยังไงต่อ!"
ต้องทำยังไง?
มู่เฟิงหัวเร่งความเร็วว่ายไปข้างหน้า
แล้วก็เห็นคว่างเซี่ยงหยางนำพลพรรคล้อมจับพวกเผ่ามารไม่กี่ตน ส่วนมู่หานเฟิงนั้นเผชิญหน้ากับปลาหมึกยักษ์ตัวหนึ่งเพียงลำพัง
ปลาหมึกยักษ์ตัวนี้ใหญ่กว่าทุกตัวที่นางเคยเห็นมา ร่างของมันดั่งภูเขาเล็ก ๆ ที่เคลื่อนไหวได้ ทอดเงามืดคลุมไปทั่วใต้ห้วงน้ำอันมืดมิด หนวดทั้งแปดกำลังฟาดฟันวุ่นวายอย่างคลั่งไคล้ ด้านในของหนวดเรียงแน่นด้วยจานดูดยักษ์นับไม่ถ้วน แต่ละจานดูดเหมือนปากเปิดกว้างที่พร้อมกลืนกินทุกสรรพสิ่ง ขอบรอบปากยังงอกเขี้ยวแหลมคล้ายตะขอ ส่องประกายเย็นเยียบราวน้ำแข็งใต้แสงสลัว